امام شناسی ج6

 در فرداى آن روز یعنى در روز دوشنبه ٢٥ اسفندماه ١٣٥٤ شمسى روزنامه اطلاعات در سرمقاله خود، در ضمن مقاله‌اى مى‌نویسد: «اکنون با طرحى که در جلسه مشترک مجلسین از تصویب گذشت، این تقویم ملّى (که منظور فروردین و اردیبهشت، و لیکن بر اساس تاریخ هجرت رسول اللَه است) یک مبناى دقیق‌ترى پیدا مى‌کند که آغاز شاهنشاهى ایران، یعنى جلوس کورش بزرگ بر اورنگ سلطنت ایران است. تقویم ملّى ما که از نخستین روز فروردین شروع مى‌شود، و ماههاى دوازده‌گانه آن همه ایرانى و داراى نامهاى باستانى ایران است، ظاهرا این نقص را داشت که شامل سالهاى تاریخ ایران در دوره قبل از اسلام واقع نمى‌شد... و تا آنکه گوید:

 براى کشورى که تاریخ مدوّن و منظّم دارد، و اساس شاهنشاهى آن از جلوس کورش بزرگ تا به امروز مستمرّا دوام یافته است، این چنین وضعى چندان منطقى نبود. براى اینکه هیچکدام از حوادث تاریخى من‌جمله حمله عرب تداوم تاریخ و استمرار شاهنشاهى ایران را بر هم نزده است.

 و ما درحالى‌که آئین مقدّس اسلام را پذیرفته‌ایم و بدان مفاخرت مى‌کنیم، تاریخ و تمدّن خودمان را نیز داشته‌ایم و داریم، تقویم مذهبى ما که مانند همه کشورهاى اسلامى از ماه محرّم آغاز و به ماه ذى‌حجّه ختم مى‌شود، جاى خود دارد، تقویم ملّى ما که از فروردین ماه شروع و به اسفند ختم مى‌شود جاى خود را.

 آن تقویم هجرى است، و این تقویم شاهنشاهى، که یکى نماینده مذهب ماست، و دیگرى نماینده قومیّت ما.» 

 بارى از ملاحظه این عبارات و این سخنان به خوبى پیداست که منظور از

 تغییر تاریخ، جدا کردن مذهب از ملیّت و قومیّت است، و تفکیک مذهب از سیاست و امور اجتماعیّه، و رسمى کردن شعائر ملّى و آداب و سنن جاهلى، و به انزوا در آوردن آئین حقّ و سنّت محمّدى، و اصالت و شرف مردمى که در فطرت آنها به ودیعت نهاده شده، و دین و مذهب آن را تأیید و تحکیم مى‌کند.