امام شناسی ج6

 حدیث دیگر که آنهم در همین کتاب معتبر و ارزنده است: قال رسول اللَه صلّى اللَه علیه و آله و سلّم: طَاعَةُ السُّلْطَانِ وَاجِبَةٌ، وَ مَنْ تَرَکَ طَاعَةَ السُّلْطَانِ فَقَدْ تَرَکَ طَاعَةَ اللَهِ عَزَّوَجَلَّ وَ دَخَلَ فی نَهْیِهِ: «إطاعت از پادشاه واجب است، و کسى که مطیع پادشاه نباشد، مطیع خداى عزّ و جلّ نمى‌باشد، و از فرمان خدا سرپیچى کرده است».

 مى‌بینیم در اینجا بدون هیچ ابهامى اطاعت از پادشاه را إطاعت از خدا مى‌داند.

 أمّا وجوب اطاعت از پادشاه به موجب إجماع، چون ما إجماع را کاشف قول معصوم مى‌دانیم، و سرسلسله معصومین، اطاعت از پادشاه را واجب فرموده، نظر به وحدت ملاک، از این لحاظ هم اطاعت از پادشاه واجب است.

 بخصوص بر ما ایرانیان که در حقیقت و به فرموده مولاى متّقیان أمیر مؤمنان، داراى ویژگیهاى ایمان و خصائص روحانى هستیم، و از طرفى هم به شهادت تاریخ از لحاظ سنن ملّى هم فرمان شاه را فرمان خدا مى‌دانیم، چه فرمان یزدان چه فرمان شاه.

 و ناگفته نماند چون به موجب مفاد أخبار عدیده اطاعت از پادشاه مسلّم الصّدور از معصوم است، این را هم با توجّه به وحدت ملاک مانند إجماع مصطلح مى‌دانیم.

 أما دلیل عقلى دائر به لزوم اطاعت از پادشاه، بدیهى است سرپیچى از فرمان پادشاه عادل و دانا و توانا، موجب اختلال نظم و از هم گسیختگى امور سیاسى و اجتماعى و علمى و اقتصادى و غیره مى‌باشد.

 لَوْلاَ السُّلْطَانُ لأکَلَ النَّاسُ بَعْضُهُمْ بَعْضاً. نمایندگان محترم! براى حسن‌

 ختام حدیث مشهورى را که ناقل آن شیخ المحدّثین حرّ عاملى است نقل مى‌نمایم: