
امام شناسی ج6
جلد ششم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش اول از موضوع غدیر»، «کیفیت حجة الوداع» و «اثبات بنای اسلام بر سال و ماه قمری» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • میزان و محور حقّ، علیّ علیه السلام است • بیان مبسوط جریان آخرین حجّ رسول خدا در تمهید واقعۀ غدیر خمّ • بحث مفصّل تفسیری، روائی، فقهی و تاریخی دربارۀ بناء اسلام بر سال و ماه قمری • دست استعمار در احیای آداب و رسوم ملّی و تغییر تاریخ مسلمین، و اماتۀ آداب و رسوم دینی • تقویم قمری از ضروریّات اسلام است و ضمیمه نمودن تاریخ شمسی به آن نیز صحیح نمیباشد • تغییر تاریخ قمری به شمسی، موجب نسخ اسلام و برقراریِ متد غرب و غربگرائی است • یکی از أرکان مهمّ وحدت اسلامی، اتّحاد تاریخ است • فوائد سال قمری و ضررهای سال شمسی • گزارش مستند و تحلیل عملکرد مجلس شورای ملّيِ استعماري در تغيير تاريخ هجريّ قمري به شمسي
امام شناسی ج6
189بارى این مرحله دوّم از تغییر بود که پنجاه سال تمام دوران خود را طىّ کرد، و پیوسته در صدد پیدا شدن زمینه مساعد براى إجراى طرح مسئله سوّم بودند، و آن که از جهت اهمیّت بسیار از تغییر دو مرحله قبل، مهمتر بود، نسخ تاریخ هجرى و تبدیل آن به تاریخ شاهنشاهى بود. یعنى نسخ خود رسول اللَه و به روى کار آمدن طاغوت و رسمیّت حکّام جائر در عقائد و سرنوشت قلوب ملّت.
گرچه مدّتها بود که طاغوت بر ملّت حاکم بود، ولى تا به حال اعلان نسخ حکومت رسول الله، و اعلان نسخ قرآن و إعلان نسخ شرف و فضیلت و وحى و نبوّت و ولایت، و نسخ ایمان و عقیده نشده بود.
اینک با این تغییر، جهارا على رؤوس الأشهاد، إعلان عدم نیاز به دین و مذهب، و آئین محمّدى، و بریدن زنجیر ظاهر را با باطن، و بیرون جستن از دامان معنویّت و روحانیّت رسول خدا و استغناء و عدم نیاز به أحکام الهیّه را نمودند.
ما در اینجا متن روزنامه اطّلاعات مورّخه یکشنبه ٢٤ اسفند ماه ١٣٥٤ شماره ١٤٩٥٩ را مىآوریم و سپس به بحث مختصرى در پیرامون آن خواهیم پرداخت:
متن درشت روزنامه: امروز با تصویب یک قطعنامه تاریخى در جلسه مشترک مجلسین، تقویم و مبدأ تاریخ ایران تغییر کرد. نوروز آینده سال ٢٥٣٥ شاهنشاهى خواهد بود.
نخست وزیر هویدا: تقویم مذهبى کما کان مورد استفاده است.
قطعنامه إجلاسیّه مشترک مجلسین سنا و شوراى ملّى به ریاست جعفر شریف امامى در کاخ سنا.
ابتدا درود و سپاس خود را بر دودمان پهلوى فرستاده از زحمات ٥٠ ساله آنان در راه اعتلاء مملکت قدردانى مىنماید، و انقلاب شاه و مردم را تنها عامل رهائى و آزادى و استقلال میهن به شمار مىآورد.
و اینک متن مورد نظر:
مجلسین با ایمانى قاطع به نظام شاهنشاهى، که در طول بیش از ٢٥ قرن منشأ و مبناى قوام و دوام قومیّت و ملّیّت کشور ما بوده است، آغاز سلطنت کورش کبیر بنیان گزار شاهنشاهى ایران را به عنوان سرآغاز تقویم و مبدأ تاریخ ملّى ایران به شمار مىآورد1، مجلسین با اعتقاد راسخ به اصول حزب رستاخیز ملّت ایران، این قطعنامه را در جلسه مشترک مورّخ بیست و چهارم اسفند ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و چهار تصویب نمودند.
- باید دانست که از صدر اسلام تاکنون همه مسلمانان جهان مبدأ تاریخ خود را هجرت رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم از مکّه مکرّمه به مدینه طیّبه قرار دادهاند، و این تصویبنامهاى که از مجلسین گذشت، إعلان به خروج از صفّ مسلمین، و جدائى از آنان به عنوان عدم اعتناء به شأن رسول خدا بود. مسعودى در کتاب «التّنبیه و الإشراف» از ص ١٩٥ تا ص ٢٤٠ آورده است که مسلمانان از هجرت به بعد براى هر یک از سنوات به مناسبت واقعه مهمّى که در آن سنه واقع شده است آن سال را به آن نامیدهاند و آن نام، علم براى آن سال شده است. سال هجرت را سنة الهجرة گفتند. سال دوّم را سنة الأمر، سال سوّم را سنة التّمحیص. سال چهارم را سنة الترفیه. سال پنجم را سنة الأحزاب. سال ششم را سنة الاستئناس. سال هفتم را سنة الاستغلاب. سال هشتم را سنة الفتح. سال نهم را سنة ... و سال دهم را سنة حجّة الوداع و سال یازدهم را سنة الوفاة. و در ص ٢٥٢ گوید: در سنة ١٧ یا ١٨ عمر با اصحاب رسول اللَه درباره تاریخ مشورت کرد که مبدأ تاریخ مسلمین چه باشد؟ آراء و نظریّهها بسیار شد. حضرت امیرالمؤمنین علىّ بن أبی طالب فرمودند: مبدأ روزى باشد که رسول اللَه هجرت کرد و زمین شرک را ترک فرمود. همین سال را مبدأ گرفتند ولى تاریخ را از اول محرّم قرار دادند که قبل از آمدن پیامبر به دو ماه و دوازده روز بود، و دوست داشتند مبدأ تاریخ از أوّل باشد.
