امام شناسی ج6

 و خلاصه مطلب آنکه در سالهاى شمسى به أندازه بودن سروته سالها لازم است، ولى ماههاى شمسى چه تفاوت مى‌کند، که سى روز باشد، یا سى و یک روز، و یا کمتر، و یا بیشتر، عمده حساب مجموع است.

 ما اسم فروردین را براى ماه أوّل بهار قرار مى‌دهیم خواه با برج حمل تطبیق کند، و یا نکند.

 این از جهت تعداد روزهاى برج‌ها، و أمّا از جهت تغییر اسامى، گفتند: هیچ مهم نیست. فقط تغییر ألفاظ است، و به جائى صدمه نمى‌زند، ألفاظ عربى را برداشتن و بجاى آن ألفاظ باستانى گذاردن، موجب إحیآء سنّت ملّى است. و هر ملّتى باید آئین خود را محترم بشمارد، و مخصوصاً گفتند که: اسلام هم ما را به إحیآء سنّت‌هاى ملّى دعوت کرده است.

 چون به آنها گفته شد: منظور شما برداشتن محرّم و صفر است! گفتند: ما چنین منظورى نداریم! امور شرعیّه بجاى خود محفوظ است، ما مى‌خواهیم ألفاظ عربى را برداریم، و ألفاظ زیبا و قشنگ باستانى را بجاى آن گذاریم! ما که نباید از عرب هم عرب‌تر شویم، امروزه در بین النّهرین (عراق) و غیره، نامهاى تشرین و کانون و شباط به کار مى‌برند، و هیچ به یاد نداریم که کشور عربى نام حَمَل و جوزا و سنبله به کار برد.

 در اینجا که مرحوم مُجَاهِد عالم عالیقدر سیّد حسن مدرّس گفت: در تمام ممالک اسلامى محرّم و صفر استعمال مى‌کنند، گفتند: ما به محرّم و صفر کار نداریم، آن مال ملّتهاست، که امور شرعیّه خود را انجام مى‌دهند، گفتار ما راجع به تقویم رسمى دولتى است، نه امور شرعیّه مردم.

 و همین تقویم رسمى شمسى را که تا به حال داشتیم، اینک مى‌خواهیم ألفاظ ماه‌ها را تغییر دهیم، و این ضررى نمى‌زند، و به محرّم و صفر کارى ندارد. آنها به جاى خود محفظوند. ما مى‌خواهیم اسم حمل و جوزا را به اردیبهشت و فروردین تبدیل کنیم، و این إحیاء سنّت و آثار کهن است.

 یکى از نمایندگان مخالف گفت: شما اگر مى‌خواهید تغییر ألفاظ بدهید، به ألفاظى که یکى از منجّمین فعلى براى این ماه‌ها ساخته است، و بسیار مناسب‌تر است تغییر دهید. سیّد جلال الدّین طهرانى تقویمى ساخته است و نام ماههاى سال شمسى را به ترتیب از این قرار قرار داده است: چمن‌آرا، گل‌آور، جان پرور، گرما خیز، آتش بیز، جهان‌بخش، دِژَم خوى، باران ریز، أندوهگین، سرماده، برف‌آور، مشگین‌فام.¹