
امام شناسی ج6
جلد ششم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش اول از موضوع غدیر»، «کیفیت حجة الوداع» و «اثبات بنای اسلام بر سال و ماه قمری» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • میزان و محور حقّ، علیّ علیه السلام است • بیان مبسوط جریان آخرین حجّ رسول خدا در تمهید واقعۀ غدیر خمّ • بحث مفصّل تفسیری، روائی، فقهی و تاریخی دربارۀ بناء اسلام بر سال و ماه قمری • دست استعمار در احیای آداب و رسوم ملّی و تغییر تاریخ مسلمین، و اماتۀ آداب و رسوم دینی • تقویم قمری از ضروریّات اسلام است و ضمیمه نمودن تاریخ شمسی به آن نیز صحیح نمیباشد • تغییر تاریخ قمری به شمسی، موجب نسخ اسلام و برقراریِ متد غرب و غربگرائی است • یکی از أرکان مهمّ وحدت اسلامی، اتّحاد تاریخ است • فوائد سال قمری و ضررهای سال شمسی • گزارش مستند و تحلیل عملکرد مجلس شورای ملّيِ استعماري در تغيير تاريخ هجريّ قمري به شمسي
امام شناسی ج6
179آخر که گفته است که دولت بودجه خود را از جمعآورى مالیاتها و غیره به حسب ماه و سال قمرى از ملّت و رعایا بگیرد، آن وقت طبق بروج و سالهاى شمسى خرج کند؟ و به کارمندان بپردازد؟ اگر دولتى به حسب تاریخ شمسى جمعآورى مىکند، به حسب شمسى هم پرداخت مىکند، و اگر دولتى به حسب تاریخ قمرى جمعآورى مىکند، به حسب قمرى هم پرداخت مىکند، نسبت در هر دو حال محفوظ و ابدا نفع و زیانى متصوّر نیست.
اگر بودجه کشور بیست و چهار میلیون در سال شمسى است، چنانچه بخواهند طبق سال قمرى بپردازند، دیگر بیست و چهار میلیون بودجه آن نیست، طبعا کمتر است، و پرداختن همان مقدار کمتر به ماهها و سالهاى کوتاهتر چه ضررى مىرساند؟
تعیین بودجه و دخل و خرج دولت، و پرداخت و جمعآورى آن، چه طبق سالهاى شمسى باشد و یا سالهاى قمرى، هر دو در دست دولت است، و تناسب در هر حال محفوظ، و یک ریال کم و بیش نخواهد شد.
اگر شما در منزل ده نفر میهمان دعوت کنید، در نزد هر یک از آنان یک ظرف طعام مىگذارید! و اگر بیست نفر دعوت کنید! باید بیست ظرف طعام بگذارید! و در هر دو حال میهمانان فقط از ظروف خود خورده و سیر مىشوند! بلى اگر شما بیست نفر دعوت کنید! و طعام ده نفر را براى آنان قرار دهید، همگى نیم سیر مىمانند!
شما هیچگونه إلزامى ندارید، که بیست نفر دعوت کنید، و طعام ده نفر به آنها بدهید! یا بیست نفر دعوت کنید، با طعام بیست نفر، و یا ده نفر دعوت کنید، با طعام ده نفر، و در هر دو صورت هم همگى میهمانان سیر شدهاند، و هم شما مورد خجلت کمبود طعام واقع نشده، و از عهده بر آمدهاید!
بارى تمام این دلیلها بهانه است، مىخواهند محرّم و صفر و رمضان و ذوالحجّه را بردارند، و یک درجه قدم پیش نهند، و یک مرحله را پشت سر گذارند، تا
براى قدمهاى بعدى مراحل پیموده نشده، راه استوار باشد.
