امام شناسی ج6
جلد ششم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش اول از موضوع غدیر»، «کیفیت حجة الوداع» و «اثبات بنای اسلام بر سال و ماه قمری» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • میزان و محور حقّ، علیّ علیه السلام است • بیان مبسوط جریان آخرین حجّ رسول خدا در تمهید واقعۀ غدیر خمّ • بحث مفصّل تفسیری، روائی، فقهی و تاریخی دربارۀ بناء اسلام بر سال و ماه قمری • دست استعمار در احیای آداب و رسوم ملّی و تغییر تاریخ مسلمین، و اماتۀ آداب و رسوم دینی • تقویم قمری از ضروریّات اسلام است و ضمیمه نمودن تاریخ شمسی به آن نیز صحیح نمیباشد • تغییر تاریخ قمری به شمسی، موجب نسخ اسلام و برقراریِ متد غرب و غربگرائی است • یکی از أرکان مهمّ وحدت اسلامی، اتّحاد تاریخ است • فوائد سال قمری و ضررهای سال شمسی • گزارش مستند و تحلیل عملکرد مجلس شورای ملّيِ استعماري در تغيير تاريخ هجريّ قمري به شمسي
مرتب سازی:
امام شناسی ج6
163و نیز أبو معشر در همین کتابش از بعضى از راویان عرب نقل کرده است که: اعراب عادتشان چنین بود که در هر بیست و چهار سال قمرى، نه ماه قمرى را کبیسه مىکردند، بدین طریق که تفاوت سال شمسى را با سال قمرى که تقریبا ده روز و بیست و یک ساعت و خمس ساعت است1 در نظر مىگرفتند و هر وقت این زیادى مساوى با مقدار روزهاى ماه مىشد، یک ماه تمام بر سال مىافزودند، ولى این مقدار زیادى را ده روز و بیست ساعت حساب مىکردند. و بنا بر این ماههاى ایشان با گذشت زمان بر نهج واحدى که مىخواستند ثابت مىماند، نه جلو مىافتاد، و نه عقب مىرفت. تا آنکه پیغمبر خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم حجّ گزاردند.2
فَلِّینُو در این کتاب، درسهاى دوازدهم و سیزدهم و چهاردهم خود را به اطّلاعات اعراب جاهلیّت درباره آسمان و ستارگان و مسئله نسىء که در قرآن کریم آمده است، با ذکر چند آیه قرآن و گفتار مفسّرین اختصاص داده است.3
- این مقدار در نزد صاحبان علم هیئت مسلّم است. و باید دانست که هر ماه قمرى نجومى که عبارت است از فاصله دو مقارنه پى در پى شمس و قمر عبارت است از: بیست و نه روز و دوازده ساعت و چهل و چهار دقیقه. (٤٤ دقیقه ١٢ ساعت ٢٩ روز) و چون این مقدار را در دوازده ضرب کنیم سیصد و پنجاه و چهار روز و هشت ساعت و چهل و هشت دقیقه مىشود، پس سال قمرى عبارت است از (٤٨ دقیقه ٨ ساعت ٣٥٤ روز) و چون هر سال شمسى تقریبا عبارت است از سیصد و شصت و پنج روز و شش ساعت (٦ ساعت ٣٦٥ روز) فلهذا تفاضل سال شمسى از سال قمرى تقریبا ده روز و بیست و یک ساعت و دوازده دقیقه مىشود (١٢ دقیقه ٢١ ساعت ١٠ روز) که همان مقدارى است که أبو معشر ذکر کرده است.
- «علم الفلک، تاریخه عند العرب فى القرون الوسطى» تألیف فلکى ایطالیائى: السینور کرلو فلّینو، طبع دوم سنه ١٩١١ میلادى، ص ٨٧ تا ص ٨٩.
- «علم الفلک» المحاضرة الثانیة عشر الى المحاضرة الرابعة عشر ص ٨٣ تا ص ٩٩.