امام شناسی ج6

 و در هنگامى که إسلام آمد، آن شخص مسئول این کار، جُنَادَةُ بْنُ عَوْفِ بْنِ اُمَیَّة کِنَانِی بود. و ابن عباس گوید: اوّلین کسى که این عمل نسى‌ء و تأخیر اندازى را در بین عرب دائر کرد عَمْرُو بْنُ لَحیَ بْنِ قُمَعَةَ بْنِ خِنْدِف بود. و أمّا أبو مسلم بن أسلم مى‌گوید: مردى از بنى کنانه بود که او را قلمّس مى‌گفتند: او مى‌گفت: من محرّم را در این سال تأخیر انداختم، پس در این سال، دو ماه صفر داریم، و چون سال آینده مى‌شد مى‌گفت: ما حرمت ماه محرّم سال قبل را اینک قضا مى‌کنیم، و این هر دو ماه را محرّم قرار مى‌دهیم. و شاعر کنانى در این باره گفته است: وَمِنَّا نَاسِئُ الشَّهْرِ اْلقَلَمَّسْ. 

 «و قلمّس که مقام تأخیراندازى ماه‌ها را دارد، از طائفه ماست».

 و کمیت شاعر گوید:

 «ما کسانى هستیم که بر قبیله معد، حکم به تأخیر مى‌کنیم، و ماههاى حلال را حرام مى‌گردانیم».

 و مُجَاهد گوید: مشرکان در هر ماهى دو سال حجّ مى‌گزاردند، یعنى در ذوالحجّه، دو سال پى در پى حجّ مى‌کردند، و سپس در ماه محرّم دو سال حج مى‌کردند، و سپس در ماه صفر دو سال حجّ مى‌گزاردند، و همچنین به همین ترتیب در ماههاى دیگر، در هر یک از آنها دو سال حجّ مى‌گزاردند، تا اینکه آن حجّى که در سال قبل از حجّة الوداع انجام داده شد، در ماه ذوالقعده بود. و رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم که در سال بعد که حجّة الوداع بود حجّ گزاردند، با ماه ذوالحجّه موافق شد، و بر این اساس رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم در خطبه خود فرمود:

 ألاَ وَ إنَّ الزَّمَانَ قَدِ اسْتَدَارَکَهَیْئَتِهِ یَوْمَ خَلَقَ اللَهُ السَّمَاواتِ وَ الأرضَ؛ اَلسَّنَةُ اثْنَا عَشَرَ شَهْراً مِنْهَا أ رْبَعَةٌ حُرُمٌ، ثَلاَثَةٌ مُتَوَالیاتٌ: ذُوالْقَعْدَة وَ ذُوالحِجَّةِ وَ اْلمُحَّرَمُ وَ رَجَبُ مُضَرُ الَّذِی بَیْنَ جُمَادیَ و شَعْبَانَ. 

 «آگاه باشید که اینک زمان در گردش خود به همان هیئت و کیفیتى‌

 برگشته است که خداوند در وقت خلقت آسمانها و زمین آن را بدان کیفیت آفرید.