عنوان بصری ج۲

عربی‌زدایی در اسلام‌ستیزی ریشه دارد

 شما با زبان قرآن دشمنی دارید و می‌خواهید کم‌کم زبان دین را حذف کنید. اگر در تخاطب بین دو نفر، الفاظ عربی آن را حذف کنید، دیگر آن جملات ردّوبدل‌شده معنا نخواهد داشت.

مبارزه با کلمات عربی توسط دست‌های پنهان

 از نظر بنده تمام اینها از باب عقده و تکاثر است؛ و بدانید که قطعاً دست پنهانی وجود دارد که عالماً یا غیرعالماً این‌ مسائل را تدبیر و اداره می‌کند و حتی مراکز دینی هم خواسته یا ناخواسته در این گود افتاده‌اند و چهارنعل می‌تازند. مگر عنوان «مرکز تحقیقات علوم اسلامی» به این زیبایی و خوبی چه عیبی داشت که آن را به «پژوهشکدۀ دانش‌های اسلامی» تغییر داده‌اند؟! اینها جز روی‌آوردن به تکاثر، چیز دیگری نیست!¹

 بدبختی و بیچارگی اینجاست که چند نفر جمع می‌شوند و با آن عقل و درایت و ذوق کذاییِ خود واژه‌ای را جعل می‌کنند و به بقیه هم امر می‌کنند که شما هم باید از ما اطاعت کنید و این واژه‌ها را استعمال کنید! شاید بنده نخواهم از این کلمات استفاده نمایم و لغات بهتر دیگری در نظر داشته باشم؛ این چه قانونی است که باید از لغات فلان آکادمی و فرهنگستان اطاعت کرد؟! این چه قانونی است که باید بنده از جعلیّات بی‌پایۀ شما پیروی کنم؟! آیا واقعاً این تحکّم درست است؟! بنده ابداً حاضر نیستم از تراوشات مغز سرکار تبعیّت کنم و شرم دارم که این الفاظ را استعمال کنم.²

بی‌معنا شدن آثار ادبی فارسی، با حذف کلمات عربیِ آن

 اگر مولانایی که این‌قدر به ایشان افتخار می‌کنید به‌جای لغات عربی از این تُرَّ‌هات شما در شعرهایش به‌کار می‌برد، حداقل بنده دیگر کتاب مثنوی را باز نمی‌کردم! اگر کلمات عربی و استعارات و کنایات و تشبیهات را از کتاب مثنوی و