عنوان بصری ج۲

مشیّت را فقط در ظواهر می‌بینید و ای کسانی‌ که حقایق اشیاء را فقط در همین صُوَر ظاهریه مشاهده می‌کنید، بدانید که در ماورای این ظواهر یک باطن وحقیقت و جنبۀ ربطی نیز وجود دارد.

نابود شدن مستکبران، یکی از آیات الهی

 آیا آن دادوفریادها و منم‌منم‌های فلان آقا را ندیدید که چطور با یک برگۀ کاغذ نقش زمین شد؟! آیا آن آقایی را که در پشت میکروفون هرچه می‌خواست می‌گفت و ادعا می‌کرد، ندیدید که چطور یک‌مرتبه از خواب بیدار شد و دید دیگر نه دیری مانده است و نه دیّاری؟! آیا آن اعلی‌حضرت‌ گفتن‌ها و بیاوبروها و امرونهی‌ها را در زمان طاغوت ندیده‌اید؟!

 شاه سابق چنان با تفرعن و تبختر و انانیّت صحبت می‌کرد که گویی نه‌تنها ایران، بلکه تمام کرۀ زمین از آن اوست و زمام عالم هستی را در دست گرفته است: «ما این‌طور می‌گوییم! اراده و مشیّت ما بر این تعلق گرفته است!» ولی روزگارش به جایی رسید که هرچه التماس می‌کرد، حتی یک کشور هم او و خانواده‌اش را قبول نمی‌کرد.¹ اگر این قضایا را برای ما نقل می‌کردند، ممکن بود در آن تردید کنیم؛ اما اینها همان آیاتی است که ما به‌‌چشم خود مشاهده کرده‌ایم. خداوند این آیات را نشان می‌دهد تا اینکه شریفۀ ﴿يَتَبَيَّنَ لَهُمۡ أَنَّهُ ٱلۡحَقُّ﴾؛ «روشن شود که حق و اراده و مشیّت الهی چیز دیگری است.»

آیات الهی در سرنوشت شوم خسرو‌پرویز

 در تاریخ راجع‌به نامۀ پیغمبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم برای خسروپرویز آمده است:

وقتی نامۀ رسول خدا توسط عبدالله‌بن‌حُذافه به دربار خسروپرویز رسید، به او خبر دادند که مرد عربی آمده و نامه‌ای دارد؛ خسروپرویز که بسیار متکبر و مغرور بود، گفت: درهر‌صورت او را برای تفنّن هم که شده است حاضر کنید تا ببینیم چه می‌گوید. عبدالله‌بن‌حذافه را آوردند و نامه را به مترجم