عنوان بصری ج۲

معدوم شدن جسم و روح موجودات به‌واسطۀ قطع جریان فیض الهی

 بنده الآن این کتاب را از اینجا برمی‌دارم و در اینجا می‌گذارم؛ آن نیرویی که این کتاب را از نقطۀ شروع برمی‌دارد نیرویی منقطع نیست، بلکه یک نیروی واحدِ مستمر است که این کتاب را از سطح زمین تا ارتفاع بیست‌سانتی‌متری بلند ‌می‌کند و به نقطۀ بعدی حرکت می‌دهد؛ به‌نحوی‌که اگر یک لحظه آن نیرو نباشد این کتاب در همان لحظه سقوط خواهد کرد. وجود ما نیز از ابتدای خلقت تاکنون و از الآن به بعد، به‌واسطۀ یک نیروی واحدِ مستمر است؛ به‌طوری‌که اگر هر لحظه آن جریان قطع شود، دیگر نه پوست و استخوان و بدنی، و نه نفس و روحی از ما باقی خواهد ماند! مثل اینکه فرضاً کسی که در مقابل شما نشسته باشد، یک‌مرتبه به‌نحوی از چشم شما محو شود و از بین برود، ‌که دیگر او را پیدا نکنید.

استمرار در اراده و مشیّت پروردگار 

 می‌توان این جریان را به عالم امر و عالم خلق پروردگار تشبیه نمود که وقتی اراده و مشیّت حضرت حق بر خلق اشیاء تعلق می‌گیرد، آن اراده یک ارادۀ واحد مستمری است که در هر لحظه¹ با همۀ اشیاء خواهد بود، نه یک ارادۀ دفعی و منقطع.

 این اراده، دارای اثراتی خارجی ـ مانند همین لیوان و پارچ آبِ در مقابل ما ـ می‌باشد، ولی ما خود آن اراده را نمی‌بینیم؛ همان‌طور که برق موجود در دستگاه‌های یک کارخانه را نمی‌بینیم و آنچه برای ما قابل مشاهده است، ظهور و بروز جریان برق در این دستگاه‌هاست. ما می‌توانیم حرکت چرخ‌دنده‌ها و اهرم‌ها و بازوهای دستگاه را که مانند ربات‌ قطعات را یک‌به‌یک بر‌می‌دارند و در جای خود ‌می‌گذارند و مونتاژ ‌می‌کنند، ببینیم؛ درحالی‌که آن چیزی که موجب حرکت است، انرژی و نیرویی است که در وجود این دستگاه سَرَیان دارد.

 موجودات عالم وجود در حکم رباتی هستند که وجودِ واحدِ مستمری ـ که عبارت از ارادۀ حق است ـ همۀ آنها را به‌کار انداخته است؛ به‌طوری‌که اگر یک