عنوان بصری ج۲
جلد دوم از مجموعۀ «عنوان بصری» حاصل مجالس حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه در «شرح حدیث عنوان بصری» میباشد که طی سالیانی متمادی برای رفقا و شاگردان سلوکی و پویندگان مکتبِ عرفان و توحید ایراد فرمودهاند، که همراه با ویرایش به زیور طبع آراسته شده است. تبیین ظرائف ژرفِ تربیتی و سلوکی با بیانی روان و شیوا، همراه با ذکر مصادیق، امثله و حکایات متنوّع از شاخصههای این کتاب شریف بوده که در نوع خود بینظیر میباشد. مجلد دوم از این مجموعه، در موضوع «حقیقت وِرد و ذکر» و تبیینِ «ملاک ذکر حقیقی» و «رابطه ذکر با توحید» به ساحت علم و فضیلت تقدیم میگردد. اهم مطالب مندرج در این مجلد: • نیازمندی روح به ذکرْ همانندِ احتیاج جسم به تغذیه • قلب مؤمن تنها جایگاه تجلیّات ذاتیّ خداوند • تأثیر ذکر در جلای قلب و قطع تعلّق از دنیا • ذکر یعنی توجّه به جنبۀ ربطی موجودات • اختراعات اخیره، برای اهل عرفان است! • افتخار مولانا و حافظ به خاکساری ائمه علیهمالسلام • ضرورت ذکر در عین اشتغال به امور دنیوی • لزوم فراهمسازی شرایط کمالی انسان، در حکومت اسلام، جهت ایجاد آرامش فکری • انتساب قوای الهی به خود، بزرگترین خطر سالک • احساس بینیازی معنوی، بزرگترین مرض روحی • کاریزما، بزرگترین آفت در سیر و سلوک • تأثیر بیداری بینالطلوعین در قوای فکری انسان • ضرورت ذکر در انکشاف حقایق توحیدی • دیدگاه توحیدی و پدرانۀ رسولخدا نسبت به کفّار • لزوم توجه به اسمای حُسنای الهی در هنگام ذکر • به کارگیری اسماء و صفات الهی در زندگی روزمره • ضرورت استمرار اذکار و تمرینِ پیادهسازی آن در زندگی
مرتب سازی:
عنوان بصری ج۲
63قالَ رسولُ اللهِ صلّی اللهُ علیهِ و آلِهِ و سلَّمَ: اُفٍّ لِرَجُلٍ لا یُفَرِّغُ نَفسَهُ فی کُلِّ جُمُعَةٍ لِأمرِ دینِه، فَیَتَعاهَدُهُ و یَسألُ عَن دینِه.1
«اُفّ و دورباش از رحمت خدا بر آن کسی که نفسش را در هر هفته برای رسیدگی به امر دینش فارغ و آزاد نگذارد که در آن، ساعتی با فراغت قلب بنشیند و دربارۀ نفس و احوال و وضعیت خودش فکر کند که در چه مرتبهای قرار دارد و از مسائل دینی خویش سؤال نماید.»
منظور از «اُفٍّ لِرَجُلٍ» آن است که من اصلاً نمیخواهم چنین شخصی را ببینم و چنین شخصی اصلاً انسان نیست!
انسان باید حدّاقل یک ساعت از روز جمعه یا سایر ایام را بنشیند و به خودش برسد؛ نه اینکه آنقدر فکرش اینطرفوآنطرف باشد که مجالی برای تفکر در نفس خود نیابد! این هفته که گذشت، هفتۀ دیگر هم میگذرد و هفتههای بعد هم خواهد گذشت، آخر کی میخواهی به خود فکر کنی و حقایق و واقعیاتی را که با آنها دستبهگریبان هستی از ذهنت مرور دهی؟
ما بهخاطر معاملهای که شاید دو ماه دیگر انجام شود از الآن برنامه میریزیم که باید فلانکار و مقدمه را انجام دهیم و اینوآن را ببینیم؛ اما آیا تابهحال راجعبه معاملهای که با خدا داشتهایم ـ که در آن در قبال اعطای دو روزِ عمر، وظیفهای برعهدۀ ما قرار داده شده است ـ فکر کردهایم؟!
پستی دنیا در کلام امیرالمؤمنین علیه السّلام
اینجاست که به حقیقت و عمق کلام امیرالمؤمنین علیه السّلام پیمیبریم که میفرماید:
و لَألفَیتُم دُنیاکُم هذهِ أزهَدَ عِندی مِن عَفطَةِ عَنزٍ؛2 «سوگند به خدا که هرآینه مییافتید که این دنیای شما در نزد من از آب بینیِ بز پستتر است.»
- الکافی، ج ١، ص ٤٠.
- نهج البلاغة (عبده) ج ١، ص ٣٧.