Name: کتاب عنوان بصری ج۲ - PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

عنوان بصری ج۲

62

پروردگار است ـ با مسائلی که هیچ مناسبتی با آن ندارد، آغشته و مکدّر و ملوّث کرده‌ایم؛ خداوند متعال می‌فرماید:
قلب مؤمن، تنها جایگاه جَلَوات ذاتیۀ الهیه
لا یَسَعُنی أرضی و لا سَمائی وَ لکِن یَسَعُنی قَلبُ عَبدِی المُؤمِنِ؛¹ «زمین و آسمانِ من وسعت تجلّی و ظهور مرا ندارند، ولی قلب بندۀ مؤمن من گنجایش مرا دارد.»
ما این قلب را که جایگاه خداوند است، با نفس و خواسته‌های نفسانی آمیخته نمودیم.
نباید در قبال سعۀ قلب مؤمن، به‌ وسعت آسمان و پهناوری کرۀ زمین و ماه و زحل و مشتری و کهکشان‌ها چشم دوخت؛ زیرا زمین وسعت ‌یافته از همین خاکی است که ما مشتی از آن را در دست می‌گیریم، و اصل همۀ کرات و کواکب و کهکشان‌ها از ماده است و عالم ماده و طبع، نازل‌ترین مرتبه از مراتب وجودی حضرت حقّ متعال است.
قصور سماوات غیب از پذیرش تجلّیات الهی
از این بالاتر اینکه منظور از «سماء» در عبارت: «لا یَسَعُنی أرضی و لا سَمائی» صِرف آسمان عالم ماده نیست، بلکه سماوات غیب را نیز شامل می‌شود؛ بنابراین، معنای حدیث آن است که: «آسمان من به‌تمام مراتب و خصوصیاتی که دارد ـ چه عالم ماده و چه عالم ملکوت و جبروت و لاهوت ـ هیچ‌کدام گنجایش و وسعت تجلّی مرا ندارند، اما قلب بندۀ مؤمن من ظرفیت و سعۀ جَلَوات ذاتیۀ مرا دارد.»²
حال ما با این قلبی که جایگاه پروردگار است، چه می‌کنیم؟! دل بستن به ریاست و پُست و مقام، تعلق به درهم و دینارِ دنیا و ارتباطات با افراد، باعث شده است که خداوند متعال به‌کلی از خانۀ قلب ما بیرون رود.
کلام عجیب امام صادق علیه السّلام پیرامون لزوم محاسبه
روایت است که حضرت امام صادق علیه السّلام فرمودند:
1. عوالی اللئالی، ج ٤، ص ٧.
2. البته برای این مسئله ادلّه‌ای موجود است که این مقام، گنجایش طرح آنها را ندارد.