عنوان بصری ج۲

ندارد، ولی اگر حقیقت داشته باشد دو روز دیگر خواهی مرد.» آیا در‌این‌صورت معقول است که کسی بگوید: «چه کسی گفته و چه کسی شنیده است؟! اینها شایعه است و من واکسن نمی‌زنم!»

 امام صادق علیه السّلام به ابن‌ابی‌العوجاء می‌فرمایند باید عقلت را به‌کار بگیری و او هم چون دید سخن آن حضرت منطقی است، تسلیم شد.

 وقتی می‌دانیم برنامه‌هایی را که ائمه علیهم ‌السّلام در این دنیا برای ما پیاده کرده‌اند، برنامه‌هایی عقلایی، صحیح و بر‌اساس واقعیت است که آنها خود این مسائل را دیده‌اند و احساس کرده‌اند، چطور می‌توانیم فکر خود را به این‌طرف‌و‌آن‌طرف معطوف کنیم و از ادراک حقایق و معارف و رسیدن به کمالِ انسانیّت باز بمانیم؟!

کلام مرحوم قاضی به مرحوم قوچانی در لزوم نفی خواطر

 مرحوم آیة‌الله حاج شیخ عباس قوچانی برای مرحوم والد نقل ‌کردند که:

یک‌روز صبح از منزل خود به‌سمت منزل مرحوم قاضی در جُدَیدَه حرکت کردم تا در جلسه‌ای که ایشان داشتند شرکت کنم. هنگامی که از کنار سور نجف (دیوار کشیدۀ بلند در اطراف شهر برای حفاظت از هجوم دشمن) عبور می‌کردم، ناگهان در فکر حملۀ وهابی‌ها افتادم که سابقاً به کربلا حمله کردند و هزاران نفر را از علماء و صلحاء و زوّار و مقیمین کشتند و دریای خون جاری کردند، تا آنجا که ضریح مطهر و صندوقش را خرد کردند و با چوب آن بر روی قبر مبارک قهوه درست کردند و نشستند و خوردند. اما در نجف اشرف به‌واسطۀ حصار آن به سور و مقاومت مردم، نتوانستند از بالا و شکاف‌های سور وارد شوند و پس از چند روز توقف، فرار کردند. در این اندیشه غرق شده‌ بودم که ما باید خود را به انواع سلاح مجهّز کنیم تا اگر ثانیاً حمله کردند ریشۀ آنها را برکنیم؛ سلاح ما باید چنین‌و‌چنان باشد و جوانان ما باید فنون جنگی را بیاموزند.

همین‌طور در فکر حمله وهابیان و جنگ ‌و‌ دعوای با آنان غوطه‌ور بودم و خاطرات از اطراف هجوم می‌نمود که به در خانه مرحوم قاضی رسیدم. در زدم و وارد شدم؛ تا چشم ایشان به من افتاد، فرمودند: «ها! مشغول جنگ هستی؟!» من تعجب کردم و عرض کردم: «آقا! چه فرمودید؟! کدام جنگ؟!»