Name: کتاب عنوان بصری ج۲ - PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

عنوان بصری ج۲

145

کلام مرحوم علاّمه طهرانی مبنی بر ظنین بودن بر عمر خود
مرحوم والد بارها می‌فرمودند:
من بر عمر خودم ظنین بودم.
معنای این کلام این است که من نسبت به عمر خود بدگمان بودم و دائماً خیال می‌کردم که ممکن است ده دقیقۀ دیگر از دنیا بروم. اگر شخصی چنین موقعیتی داشته باشد و به‌طورکلی تسویف را از ذهن خود کنار بگذارد و همیشه خود را در آخر وقت احساس کند، دیگر نمی‌گذارد هیچ عملی از او فوت شود.
در فقرۀ سوم می‌فرماید:
«و اعمَل لِلّهِ بِقَدرِ حاجَتِکَ إلیه؛ به‌اندازه‌‌‌ای برای خدا کار انجام بده که به او احساس نیاز و احتیاج می‌کنی.»
ما چقدر به خدا احساس نیاز داریم؟ در قبال جملۀ «آن ذره که در حساب ناید ماییم» باید گفت: «آن‌کس که در حساب ناید خداست!» اگر از اول صبح که آفتاب می‌زند تا وقتی‌که می‌خوابیم تمام کارهای خود را در یک ورق بنویسیم و محاسبه کنیم آن‌وقت متوجه می‌شویم که چقدر به خدا و چقدر به خلق خدا احتیاج داریم!
و اما در فقرۀ چهارم می‌فرماید:
«و اعمَل لِلنّارِ بِقَدرِ صَبرِکَ علَیها؛ برای آتش به‌همان اندازه‌ای که تحمل ورود در آن را داری، عمل کن و مایه بگذار.»
بیان روایت نبوی «النّاسُ نیامٌ، إذا ماتوا انتَبَهوا»
مردم گیج‌ و خواب‌اند؛ لذا فرمود: «النّاسُ نِیامٌ إذا ماتوا انتَبَهُوا.»¹ گویی مواد بیهوشی به ما تزریق شده است که دیگر چیزی را ادراک نمی‌کنیم و هر کاری را انجام می‌دهیم. اگر به‌هوش بودیم، سوزندگی عمل را که سوزندگی دوری از حق و ظلمت و کدورت است، احساس می‌کردیم.
فرد بیهوش را هرچه سوزن بزنند و بر او چاقو فرو‌ کنند، هیچ نمی‌فهمد؛ اما
1. مرآة العقول، ج ٨، ص ٢٩٣.
  ترجمه: «مردم در خواب غفلت هستند؛ هنگامی که بمیرند، بیدار می‌شوند.» (محقق)