Name: کتاب عنوان بصری ج۲ - PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

عنوان بصری ج۲

139

است که بگوییم ممکن است منظور حضرت از عبارت «فَلَم تَشغَلهُم تِجارَةٌ و لا بَیعٌ عَنهُ» این باشد که: اهل ذکر افرادی هستند که وجهۀ آنها وجهۀ ظاهر و باطن نیست و دیگر اصلاً تجارت و بیعی نمی‌بینند؛ بلکه فقط خدا را می‌بینند. این معنا که مافوق و اکمل از معانی گذشته است معنایی است که‌ ما از این عبارت می‌فهمیم؛ نه اینکه بگوییم قطعاً منظور از عبارت «فَلَم تَشغَلهُم تِجارَةٌ و لا بَیعٌ عَنهُ» همین مرتبه است.¹
عدم تفاوت بایع و مشتری در دیدگاه توحیدی
وقتی دیدگاه شخص توحیدی شود، بایع و مشتری را یک نفر می‌بیند؛ مثل اینکه شما پولی را از یک جیب بردارید و در جیب دیگر خود بگذارید که دراین‌صورت چیزی از پول شما کم نشده است و ضرری نکرده‌اید. در معامله و دادوستدی که «او» بایع و مشتری می‌شود، «او» گیرنده و دهنده می‌شود، «او» کم‌کننده و زیادکننده می‌شود، دیگر سود و زیان جایگاهی نخواهد داشت.
دیدگاه توحیدی اهل ذکر، علت عدم امکان مشغولیت آنان به دنیا
چنین اشخاصی چون همه‌چیز را یکی می‌بینند، لذا دیگر تجارت و بیع آنها را مشغول نمی‌کند.
ناتوانی اهل ذکر از نگاه استقلالی به ماسوی‌الله
بنابراین، آنچه ما از این عبارت امیرالمؤمنین علیه السّلام و از آیۀ ﴿رِجَالٞ لَّا تُلۡهِيهِمۡ تِجَٰرَةٞ وَلَا بَيۡعٌ عَن ذِكۡرِ ٱللَهِ﴾ ² می‌فهمیم این است که آنها رجالی هستند که لهو اصلاً درموردِ آنها تصور ندارد و دیگر اگر هم بخواهند، چنین قدرتی ندارند.
1. .اینکه حضرت چه مرتبه‌ای را تصور کرده‌اند که اصلاً به فکر ما نمی‌رسد؛ ما کجا و کلام آن حضرت کجا؟! ما را چه به اینکه بخواهیم فضولی کنیم و بگوییم منظور امام علیه السّلام این معنا بوده است؟! هیچ‌وقت نباید بگوییم: «منظور امام این معنا است» تا فضولی شود؛ بلکه باید بگوییم: «ما از کلام امام این معنا را می‌فهمیم.»
  اگر بگوییم منظور امام این است، حضرت می‌فرماید: شما غلط کردید که می‌گویید منظور من این معنا بوده است؛ مگر شما در موقعیت و در فکر و خیال من هستید؟! در اینجا هم ما غلط می‌کنیم که بگوییم منظور امیرالمؤمنین علیه السّلام این معنا بوده است. و امیدواریم که خداوند مطلب را برای ما بهتر از این روشن بفرماید!
2. سوره نور(٢٤) آیه ٣٧.