اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

عنوان بصری ج۲

0
جلد ها

جلد دوم از مجموعۀ «عنوان بصری» حاصل مجالس حضرت آیت‌اللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه در «شرح حدیث عنوان بصری» می‌باشد که طی سالیانی متمادی برای رفقا و شاگردان سلوکی و پویندگان مکتبِ عرفان و توحید ایراد فرموده‌اند، که همراه با ویرایش به زیور طبع آراسته شده است. تبیین ظرائف ژرفِ تربیتی و سلوکی با بیانی روان و شیوا، همراه با ذکر مصادیق، امثله و حکایات متنوّع از شاخصه‌های این کتاب شریف بوده که در نوع خود بی‌نظیر می‌باشد. مجلد دوم از این مجموعه، در موضوع «حقیقت وِرد و ذکر» و تبیینِ «ملاک ذکر حقیقی» و «رابطه ذکر با توحید» به ساحت علم و فضیلت تقدیم می‌گردد. اهم مطالب مندرج در این مجلد: • نیازمندی روح به ذکرْ همانندِ احتیاج جسم به تغذیه • قلب مؤمن تنها جایگاه تجلیّات ذاتیّ خداوند • تأثیر ذکر در جلای قلب و قطع تعلّق از دنیا • ذکر یعنی توجّه به جنبۀ ربطی موجودات • اختراعات اخیره، برای اهل عرفان است! • افتخار مولانا و حافظ به خاکساری ائمه علیهم‌السلام • ضرورت ذکر در عین اشتغال به امور دنیوی • لزوم فراهم‌سازی شرایط کمالی انسان، در حکومت اسلام، جهت ایجاد آرامش فکری • انتساب قوای الهی به خود، بزرگترین خطر سالک • احساس بی‌نیازی معنوی، بزرگترین مرض روحی • کاریزما، بزرگترین آفت در سیر و سلوک • تأثیر بیداری بین‌الطلوعین در قوای فکری انسان • ضرورت ذکر در انکشاف حقایق توحیدی • دیدگاه توحیدی و پدرانۀ رسول‌خدا نسبت به کفّار • لزوم توجه به اسمای حُسنای الهی در هنگام ذکر • به کار‌گیری اسماء و صفات الهی در زندگی روزمره • ضرورت استمرار اذکار و تمرینِ پیاده‌سازی آن در زندگی

عنوان بصری ج۲

134
  • فردی خیلی به خود زحمت بدهد و بتواند آنچه را که در منزل موجب فساد و انحراف اخلاقی است، بردارد، اجتماع را نمی‌تواند اصلاح کند.

  • ضرورت امنیت سیاسی و اقتصادی در مملکت اسلام به‌جهت ایجاد آرامش فکری

  • اما امنیت سیاسی؛ اگر مملکت اسلام، امنیت سیاسی نداشته باشد، هیچ‌گونه آرامش فکری برای انسان باقی نمی‌ماند.

  • اگر مملکت امنیت اقتصادی نداشته باشد و هر روز اجناس گران و ارزان شود، مردم باید تمام ذهن و قدرت و استعداد خود را متوجه مسئلۀ معیشت خود کنند و دیگر آرامش فکری نخواهند داشت. 

  • کجاست آن روایاتی که می‌گویند: فرد باید صبح تا ظهر کار کند و بقیۀ روز را به خود برسد؟!1 کجاست آن روایاتی که می‌گویند: مؤمن و مسلمان، کسی است که وقتی خرج یک روز خود را کسب کرد، دیگر نباید به فکر فردای خود باشد؟!2 

    1. نهج البلاغة (عبده) ج ٤، ص ٢٢٩:
      «لِلمُؤمنِ ثَلاثُ ساعاتٍ: فَساعَةٌ یُناجی فیها رَبَّهُ، و ساعةٌ یَرُمُّ مُعاشَه، و ساعةٌ یُخَلّی (فیها) بینَ نَفسِهِ و بینَ لَذَّتِها فیما یَحِلُّ و یَجمُلُ. و لَیسَ لِلعاقلِ أن یکونَ شاخِصًا إلّا فی ثلاثٍ: مَرَمَّةٍ لِمعاشٍ، أو خُطوَةٍ فی معادٍ، أو لَذَّةٍ فی غَیرِ محرَّمٍ**
      ترجمه: «زندگی انسان با‌ایمان سه قسمت است: ساعتی که با پروردگارش در مناجات به‌سر می‌بَرد؛‌ ساعتی که به اصلاح امور معاش خود می‌پردازد؛ و ساعتی که در آن بین خود و لذات‌ حلال و نیکو آزاد است. و برای عاقل شایسته نیست جز آنکه به‌دنبال سه چیز باشد: سروسامان بخشیدن به امر معاش، یا گام نهادن برای امور معاد، یا لذت‌ بردن از امور غیرحرام. (محقق)
    2. غررالحکم و دررالکلم، ص ٦٦٢:
      «مَنِ إهتَمَّ بِرِزقِ غَدٍ لَم یُفلِح أبَدًا
      ترجمه: «کسی که برای روزی فردا اندوهگین گردد هرگز رستگار نخواهد شد.» (محقق)
      بحارالأنوار، ج ٧٤، ص ٦٧:
      «قالَ رسول الله صلّی الله علیه وآله وسلّم: ”یا علیُّ، لا تَهتَمَّ لِرزِقِ غَدٍ؛ فإنَّ کلِّ غَدٍ یَأتی بِرزِقِهِ.“»
      ترجمه: «رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمودند: ”ای علی، اندوه روزیِ فردا را مخور؛ چرا‌که هر روز، روزیِ خود را با خود می‌آورد.“» (محقق)