
عنوان بصری ج۲
جلد دوم از مجموعۀ «عنوان بصری» حاصل مجالس حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه در «شرح حدیث عنوان بصری» میباشد که طی سالیانی متمادی برای رفقا و شاگردان سلوکی و پویندگان مکتبِ عرفان و توحید ایراد فرمودهاند، که همراه با ویرایش به زیور طبع آراسته شده است. تبیین ظرائف ژرفِ تربیتی و سلوکی با بیانی روان و شیوا، همراه با ذکر مصادیق، امثله و حکایات متنوّع از شاخصههای این کتاب شریف بوده که در نوع خود بینظیر میباشد. مجلد دوم از این مجموعه، در موضوع «حقیقت وِرد و ذکر» و تبیینِ «ملاک ذکر حقیقی» و «رابطه ذکر با توحید» به ساحت علم و فضیلت تقدیم میگردد. اهم مطالب مندرج در این مجلد: • نیازمندی روح به ذکرْ همانندِ احتیاج جسم به تغذیه • قلب مؤمن تنها جایگاه تجلیّات ذاتیّ خداوند • تأثیر ذکر در جلای قلب و قطع تعلّق از دنیا • ذکر یعنی توجّه به جنبۀ ربطی موجودات • اختراعات اخیره، برای اهل عرفان است! • افتخار مولانا و حافظ به خاکساری ائمه علیهمالسلام • ضرورت ذکر در عین اشتغال به امور دنیوی • لزوم فراهمسازی شرایط کمالی انسان، در حکومت اسلام، جهت ایجاد آرامش فکری • انتساب قوای الهی به خود، بزرگترین خطر سالک • احساس بینیازی معنوی، بزرگترین مرض روحی • کاریزما، بزرگترین آفت در سیر و سلوک • تأثیر بیداری بینالطلوعین در قوای فکری انسان • ضرورت ذکر در انکشاف حقایق توحیدی • دیدگاه توحیدی و پدرانۀ رسولخدا نسبت به کفّار • لزوم توجه به اسمای حُسنای الهی در هنگام ذکر • به کارگیری اسماء و صفات الهی در زندگی روزمره • ضرورت استمرار اذکار و تمرینِ پیادهسازی آن در زندگی
عنوان بصری ج۲
134فردی خیلی به خود زحمت بدهد و بتواند آنچه را که در منزل موجب فساد و انحراف اخلاقی است، بردارد، اجتماع را نمیتواند اصلاح کند.
ضرورت امنیت سیاسی و اقتصادی در مملکت اسلام بهجهت ایجاد آرامش فکری
اما امنیت سیاسی؛ اگر مملکت اسلام، امنیت سیاسی نداشته باشد، هیچگونه آرامش فکری برای انسان باقی نمیماند.
اگر مملکت امنیت اقتصادی نداشته باشد و هر روز اجناس گران و ارزان شود، مردم باید تمام ذهن و قدرت و استعداد خود را متوجه مسئلۀ معیشت خود کنند و دیگر آرامش فکری نخواهند داشت.
کجاست آن روایاتی که میگویند: فرد باید صبح تا ظهر کار کند و بقیۀ روز را به خود برسد؟!1 کجاست آن روایاتی که میگویند: مؤمن و مسلمان، کسی است که وقتی خرج یک روز خود را کسب کرد، دیگر نباید به فکر فردای خود باشد؟!2
- نهج البلاغة (عبده) ج ٤، ص ٢٢٩:
«لِلمُؤمنِ ثَلاثُ ساعاتٍ: فَساعَةٌ یُناجی فیها رَبَّهُ، و ساعةٌ یَرُمُّ مُعاشَه، و ساعةٌ یُخَلّی (فیها) بینَ نَفسِهِ و بینَ لَذَّتِها فیما یَحِلُّ و یَجمُلُ. و لَیسَ لِلعاقلِ أن یکونَ شاخِصًا إلّا فی ثلاثٍ: مَرَمَّةٍ لِمعاشٍ، أو خُطوَةٍ فی معادٍ، أو لَذَّةٍ فی غَیرِ محرَّمٍ.»**
ترجمه: «زندگی انسان باایمان سه قسمت است: ساعتی که با پروردگارش در مناجات بهسر میبَرد؛ ساعتی که به اصلاح امور معاش خود میپردازد؛ و ساعتی که در آن بین خود و لذات حلال و نیکو آزاد است. و برای عاقل شایسته نیست جز آنکه بهدنبال سه چیز باشد: سروسامان بخشیدن به امر معاش، یا گام نهادن برای امور معاد، یا لذت بردن از امور غیرحرام. (محقق) - غررالحکم و دررالکلم، ص ٦٦٢:
«مَنِ إهتَمَّ بِرِزقِ غَدٍ لَم یُفلِح أبَدًا.»
ترجمه: «کسی که برای روزی فردا اندوهگین گردد هرگز رستگار نخواهد شد.» (محقق)
بحارالأنوار، ج ٧٤، ص ٦٧:
«قالَ رسول الله صلّی الله علیه وآله وسلّم: ”یا علیُّ، لا تَهتَمَّ لِرزِقِ غَدٍ؛ فإنَّ کلِّ غَدٍ یَأتی بِرزِقِهِ.“»
ترجمه: «رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمودند: ”ای علی، اندوه روزیِ فردا را مخور؛ چراکه هر روز، روزیِ خود را با خود میآورد.“» (محقق)
- نهج البلاغة (عبده) ج ٤، ص ٢٢٩:
