Name: کتاب عنوان بصری ج۲ - PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

عنوان بصری ج۲

132

این حق محروم می‌کنی) پس هرگاه خواستی به‌سراغ درخت خود بروی اجازه بخواه و بعد وارد شو!»
سمره گفت: «درخت مال من است و می‌خواهم بدون اجازه وارد شوم!»¹
پیغمبر به او فرمودند: «این درخت را به فلان مقدار به من بفروش!» اما او نپذیرفت؛ حضرت همین‌طور قیمت را بالا بردند و او نپذیرفت تا اینکه حضرت فرمودند: «من در ازای آن، درختی در بهشت به تو می‌دهم!» اما باز هم او قبول نکرد (و گفت: این درخت مال من است و در هر ساعتی از شبانه‌روز هم که بخواهم وارد شوم، هیچ‌گونه رادع و مانعی برای ورود من وجود ندارد.)
وقتی رسول خدا این برخورد را از او مشاهده نمود، به آن مرد انصاری امر کرد که آن درخت را از ریشه بیرون آورد و نزد سمُره بیندازد و فرمود: «لا ضَرَرَ و لا ضِرارَ.»²و³
قاعدۀ «لا ضرر» در جهت تأمین امنیت جامعۀ اسلامی
قاعده «لاضَرَرَ و لاضِرارَ» قانون اسلام است؛ تأمین امنیت برای وصول به کمال، ضرورت جامعه و قانون اسلام است. این امنیت باید در سایۀ قانون باشد و
1. انسان باید در این مواقع برای حلّ مشکل، خود را جای دیگران بگذارد؛ فکر کند که اگر من به‌جای او و او به‌جای من بود، چه می‌کردم؛ دراین‌صورت حدود هشتاد‌درصد مسائل حل خواهد شد و بیست‌درصد باقی‌مانده ‌هم با مشورت کردن و امثال‌ذلک قابل حل شدن است.
  اگر جناب سمُره جای خود را با آن مرد انصاری که زنش چادر بر سر ندارد عوض می‌کرد، دیگر به او نمی‌گفت مال من است و دلم نمی‌خواهد اجازه بگیرم؛ بنابراین با نفسِ گفتن «دلم نمی‌خواهد» خود را در مملکت اسلام محکوم می‌کند.
  وقتی پیغمبر اکرم حاکم اسلام است، دیگر نمی‌توان زور گفت؛ زیرا پیغمبر حق است و حق، زور نمی‌پذیرد.
2. من لا یحضره الفقیه، ج ٣، ص ٢٣٣.
3. حال آیا اینکه فردی با اجازۀ شهرداری ساختمانی را در ده طبقه بالا می‌برد و تمام پنجره‌های آن را به منزل فردی دیگر مُشرِف می‌کند، صحیح است و این قانون اسلام است؟! آیا اگر الآن پیغمبر به‌جای مسئول شهرداری بودند، اجازه می‌دادند شخصی منزلی بسازد که تمام پنجره‌هایش مستقیماً به خانۀ مردم باز ‌شود؟!