عنوان بصری ج۲

ضرورت وجود ابعاد مختلف امنیتی در جامعه، برای وصول به کمال

 شکی نیست که انسان برای رسیدن به هدف غایی کمالی خود، به امنیت احتیاج دارد؛ اگر سالک در شهرش امنیت نداشته باشد، چطور ممکن است عبادت کند و راه خدا را برود؟! وقتی ممکن است دزد خانه‌اش را بزند و کسی هم نیست که جلوگیری کند، چطور ممکن است شب از خواب برخیزد و نماز شب بخواند؟!¹ در شهری که خود متصدیان امور با دزدها همدست باشند، دیگر امنیت وجود ندارد؛ شخصی را می‌کشند و کسی نیست که دادخواهی کند؛ منزلی غارت می‌شود و کسی نیست که پیگیری کند؛ همسایه موجب اذیت و آزار همسایه‌اش می‌شود و کسی نیست که جلوگیری کند. 

حکایتی پیرامون جلوگیری رسول خدا از تضییع حقوق شهروندان

 در روایتی به‌نقل از امام باقر علیه السّلام آمده است:

در زمان پیغمبر اکرم سَمُرَة‌بن‌جُندَب درختی در باغ مردی انصاری داشت؛ او مرتباً بدون اینکه در بزند و اجازه بگیرد، وارد باغ و منزل مرد انصاری می‌شد و به درختی که در آنجا داشت رسیدگی می‌کرد.

انصاری به او ‌گفت: «تو گاه‌و‌بیگاه و بدون خبر در حالی بر ما وارد می‌شوی که ممکن است کراهت داشته باشیم ما را در آن حال بنگری؛ هروقت خواستی وارد شوی، اجازه‌ای بگیر تا ما خود را بپوشانیم!»

سمُره گفت: «من چنین کاری نخواهم کرد؛ این درخت مال شخصی من است وحق دارم که به آن سرکشی کنم و اجازه هم نخواهم گرفت!»

مرد انصاری خدمت رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم رسید و از او شکایت نمود. پیغمبر اکرم سمُره را طلبیدند و به او فرمودند: « (ای سمُره چرا وقتی‌که می‌خواهی وارد خانۀ برادرت شوی دَقُّ‌الباب نمی‌کنی و همین‌طور سرزده وارد می‌شوی؟! گرچه این درخت، درختِ توست ولی در حیطۀ تصرف تو، دیگران هم دخالت دارند؛ همان‌طور که تو در اینجا حقّ استفاده‌ داری، دیگران هم حقّ استفاده دارند و تو با این کار آنها را از