
عنوان بصری ج۲
جلد دوم از مجموعۀ «عنوان بصری» حاصل مجالس حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه در «شرح حدیث عنوان بصری» میباشد که طی سالیانی متمادی برای رفقا و شاگردان سلوکی و پویندگان مکتبِ عرفان و توحید ایراد فرمودهاند، که همراه با ویرایش به زیور طبع آراسته شده است. تبیین ظرائف ژرفِ تربیتی و سلوکی با بیانی روان و شیوا، همراه با ذکر مصادیق، امثله و حکایات متنوّع از شاخصههای این کتاب شریف بوده که در نوع خود بینظیر میباشد. مجلد دوم از این مجموعه، در موضوع «حقیقت وِرد و ذکر» و تبیینِ «ملاک ذکر حقیقی» و «رابطه ذکر با توحید» به ساحت علم و فضیلت تقدیم میگردد. اهم مطالب مندرج در این مجلد: • نیازمندی روح به ذکرْ همانندِ احتیاج جسم به تغذیه • قلب مؤمن تنها جایگاه تجلیّات ذاتیّ خداوند • تأثیر ذکر در جلای قلب و قطع تعلّق از دنیا • ذکر یعنی توجّه به جنبۀ ربطی موجودات • اختراعات اخیره، برای اهل عرفان است! • افتخار مولانا و حافظ به خاکساری ائمه علیهمالسلام • ضرورت ذکر در عین اشتغال به امور دنیوی • لزوم فراهمسازی شرایط کمالی انسان، در حکومت اسلام، جهت ایجاد آرامش فکری • انتساب قوای الهی به خود، بزرگترین خطر سالک • احساس بینیازی معنوی، بزرگترین مرض روحی • کاریزما، بزرگترین آفت در سیر و سلوک • تأثیر بیداری بینالطلوعین در قوای فکری انسان • ضرورت ذکر در انکشاف حقایق توحیدی • دیدگاه توحیدی و پدرانۀ رسولخدا نسبت به کفّار • لزوم توجه به اسمای حُسنای الهی در هنگام ذکر • به کارگیری اسماء و صفات الهی در زندگی روزمره • ضرورت استمرار اذکار و تمرینِ پیادهسازی آن در زندگی
عنوان بصری ج۲
120این مجلس احساس میکنیم؛ اگر در مراجعت، عیالتان بگوید: «شما اشتباه میکنی که میگویی ”در آن مجلس بودهام“ و فیلم نشانت دادهاند»، میگویید: «این چه حرفی است؟! من در وجود خود این حضور را احساس میکنم و وجود خودم را که دیگر نمیتوانم انکار کنم!» و برایناساس برای او تکتک افرادی را که در آنجا بودهاند، نام میبرید.
پروندۀ انسان در روز قیامت، مثل پروندههای دادگاهها کاغذی نیست. وقتیکه پرونده ما را میآورند، حضور ما در این مجلس را میآورند و نشان میدهند؛ در آنوقت چه کسی میتواند چیزی را انکار کند؟!
معنای این آیه که میفرماید: ﴿يَوۡمَ تَجِدُ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا عَمِلَتۡ مِنۡ خَيۡرٖ مُّحۡضَرٗا وَمَا عَمِلَتۡ مِن سُوٓءٖ تَوَدُّ لَوۡ أَنَّ بَيۡنَهَا وَبَيۡنَهُۥٓ أَمَدَۢا بَعِيدٗا وَيُحَذِّرُكُمُ ٱللَهُ نَفۡسَهُۥ وَٱللَهُ رَءُوفُۢ بِٱلۡعِبَادِ﴾،1 آن است که خود عمل را حاضر میکنند و هر فردی هر عمل خیر و سوئی را که انجام داده، حاضر میبیند!
الان این ضبطصوتها صدای بنده را ضبط میکنند؛ وقتی شما این نوار را اجرا میکنید، صحبت مرا میشنوید ولی دیگر خود صحبت من حاضر نیست. صحبت فعلی بنده قائم به من است، و این نوار حکایتی از این صحبت است که به من ارتباط ندارد و برای خودش یک موجود دیگری است. بهعبارتدیگر، این صحبت به امواج الکتریسیته
- سوره آل عمران (٣) آیه ٣٠. معادشناسی، ج ٦، ص ٢١٣:
«در روزی که هر نفسی آنچه را که از اعمال خیر انجام داده است حاضر شده مییابد، و آنچه را که از اعمال بد بهجا آورده است دوست دارد که بین آنها و بین او فاصلۀ دور و درازی بوده باشد. و خداوند شما را از خودش برحذر میدارد که مبادا کاری کنید که در چنین روزی سرافکنده باشید؛ و خداوند به بندگانش رئوف و مهربان است.»
- سوره آل عمران (٣) آیه ٣٠. معادشناسی، ج ٦، ص ٢١٣:
