عنوان بصری ج۲

دیوان حافظ حذف کنید، می‌بینید که از این اشعار بلند که باعث فخر و مباهات شماست و برای آنها کنگره تشکیل می‌دهید، دیگر چیزی باقی نمی‌ماند.

 افتخار طبی و علمی شما، علمایی مانند ابوعلی‌سینا و فارابی و ابوریحان بیرونی هستند که وقتی به آثار آنها نگاه می‌کنیم، می‌بینیم تمام آن کتب و یا دو‌ثلث آن به عربی نوشته شده و فقط یک‌ثلث آن فارسی است؛ چرا آنها کتب خود را از همان زبان فارسیِ صرف مانند شاهنامه‌ ننوشته‌اند؟! آنها به روح این حرف‌ها ‌خندیده‌اند و این کفن هزار دفعه پوسیده است، اما شما تازه می‌خواهید آن ‌را از نو بدوزید! بدبختی این است که برای این کار سلیقه هم ندارید!

مبارزه با عربی از مصادیق تکاثر است

 تکاثر یعنی جلوه‌نمایی و فرورفتن در عالم کثرت؛ اسلام به ما می‌گوید: این مسائل را کنار بگذارید که وقتی روح ایمان باشد، دیگر هیچ فرقی بین عرب و عجم و فارس و ترک و انگلیسی و چینی و غیره وجود ندارد و بین همۀ افراد اخوّت برقرار است. شما به این علوّ و رفعت و اقتدار توحیدی نگاه کنید، و آنگاه روش خود را مورد دقت قرار دهید و ببینید تا چه‌اندازه از واقع به‌‌دور افتاده‌اید.

حکایتی از تکاثرطلبی در مطار سوریه 

 ما در سفری وارد فرودگاه سوریه شدیم و دیدیم در قسمت کنترل گذرنامه‌‌ها سه عنوان در تابلوها نصب شده است: المُواطِنین (اهل خود سوریه)؛ الدُّوَل‌العربی (کشورهای عربی)؛ الأجانب. این مسئله در فرودگاه لبنان و سایر دُوَل عربی هم وجود دارد؛ آنها ایرانی‌های مسلمان و شیعه را جزء اجانب به‌حساب می‌آورند و می‌گویند شما اجنبی و ما از مواطنین و هموطنان سوریه‌ای و عربی هستیم. وقتی شما می‌گویید: کشور ایران و فارس، او هم می‌گوید: کشور سوریه و عرب و سومی هم چیز دیگری می‌گوید؛ این کاری است که خودمان با دست خود کرده‌ایم.

خلیج اسلامی، بهترین واژه به‌جای خلیج فارسی و عربی

 یکی از دوستانی که در آنجا داشتیم به یکی از آنها گفت: «چرا ایرانی‌ها را جزء اجانب به‌حساب می‌آورید؟» او گفت: «مگر خود آنها ‌چنین کاری نمی‌کنند و نمی‌گویند خلیج فارس؛ ما هم می‌گوییم: خلیج عربی!»