
عنوان بصری ج۱
جلد اول از مجموعۀ «عنوان بصری» حاصل مجالس حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه در «شرح حدیث عنوان بصری» میباشد که طی سالیانی متمادی برای رفقا و شاگردان سلوکی و پویندگان مکتبِ عرفان و توحید ایراد فرمودهاند، که همراه با ویرایش به زیور طبع آراسته شده است. تبیین ظرائف ژرفِ تربیتی و سلوکی با بیانی روان و شیوا، همراه با ذکر مصادیق، امثله و حکایات متنوّع از شاخصههای این کتاب شریف بوده که در نوع خود بینظیر میباشد. مجلد اول از این مجموعه در موضوع «ولایت و هدایت» و تبیینِ «حقیقت هدایت باطنی» و «کیفیت دستگیری اولیایالهی» و «چگونگی سیر سالک در صورت نبود استاد کامل» به ساحت علم و فضیلت تقدیم میگردد. اهم مطالب مندرج در این مجلد: • اهمیّت حدیث عنوان بصری در سلوک راه خدا • هدایت و دستگیری امام، ملکوتی است و خارج از زمان و مکان • ولایت یعنی احاطۀ عِلّی و واقعی بر همۀ مقدّرات و نفوس • سالک باید خود را با قضا و قدر الهی تطبیق دهد • در هیچ زمانی راه رسیدن به خدا مسدود نیست • آیا هدایت پروردگار منوط به ارتباط ظاهری با امام است؟ • یکیبودن هدایتگریِ امام در ظهور و غیبت • بیفایدهبودن قُرِب ظاهری با با ولیّ خدا، در صورت عدم اتصال باطنی • شرط سلوکْ خلوص و تسلیم است، نه حضور امام و ولیّ • سالک باید مثل کسی باشد که شب امتحانش را میگذراند • گاهی صلاحِ سالک، در عدمِ وصول به ولیّ خداست • بعضیها راه نرفته سالکاند! • شمّهای از اسرار توحیدی و عرفانی در روز عاشورا
عنوان بصری ج۱
200ملائکه، جن و انس، همه جمع شوند و قرار شود که خدا برکت فقط یک موی آن حضرت را بر تمام اوّلین و آخرین تقسیم کند، قطعاً همه بهشتی خواهند شد! آری حقّاً مطلب اینچنین است!1
داستان رباعی خواندن مرحوم حاج میرزا حسن نوری همدانی نزد مرحوم علاّمه طهرانی
روزی مرحوم آقای حاج شیخ حسن نوری همدانی که مرد بسیار خوب و از دوستان مرحوم والد بود و خدا إنشاءالله همه اموات ما را غریق رحمت کند، برای مرحوم آقا شعری را خواند که:
یا علی! گـر به حشر، قنبر تو *** سایه بـر گبرِ محشر انـدازد جای دارد که ابر رحمتِ گبـر *** سایه بـر اهل محشر انـدازد2 مرحوم آقا فرمودند:
و الله هذا حقٌّ و أنا به أدِین!
«والله این عین حقّ است و من هم خود معتقد و متدیّن بدین مطلب هستم!»
سیّدالشّهداء خود و همۀ اصحابش را فدای توحید نمود
حال این سیّدالشّهداء علیه السّلام نیز همان است که تمام اوّلین و آخرین باید در آستانهاش آمده و بر سر خود بزنند تا اینکه آنها را به درگاهش راه دهد.
بنابراین باید دید چرا امام حسین علیه السّلام این عمل را انجام داد و میخواست مردم را به کجا دعوت کند؟ هدف حضرت این بود که مردم را به توحید دعوت کند، و اگر غیر از این بود ما به زیارتش نمیرفتیم. کسی که افراد را به سوی خود دعوت کند نباید به زیارت او رفت و باید به زیارت کسی رفت که انسان را فقط به او دعوت میکند.
ارزش مافوق تصوّر سیّدالشّهداء علیه السّلام بدینجهت است که همه را به سوی او دعوت کرده است؛ لذا میبینیم: از طرفی اهل بیتِ خود را نصیحت کرده و
- جهت اطّلاع بیشتر پیرامون حالات توحیدی حضرت سیّدالشّهداء علیه السّلام در روز عاشورا رجوع شود به الله شناسی، ج ١، ص ١٢٦ إلی ١٣٠ و ص ٣٦٦ به بعد؛ و روح مجرد، ص ٨٦.
- معاد شناسی، ج ٥، ص ٤٦.
