
عنوان بصری ج۱
جلد اول از مجموعۀ «عنوان بصری» حاصل مجالس حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه در «شرح حدیث عنوان بصری» میباشد که طی سالیانی متمادی برای رفقا و شاگردان سلوکی و پویندگان مکتبِ عرفان و توحید ایراد فرمودهاند، که همراه با ویرایش به زیور طبع آراسته شده است. تبیین ظرائف ژرفِ تربیتی و سلوکی با بیانی روان و شیوا، همراه با ذکر مصادیق، امثله و حکایات متنوّع از شاخصههای این کتاب شریف بوده که در نوع خود بینظیر میباشد. مجلد اول از این مجموعه در موضوع «ولایت و هدایت» و تبیینِ «حقیقت هدایت باطنی» و «کیفیت دستگیری اولیایالهی» و «چگونگی سیر سالک در صورت نبود استاد کامل» به ساحت علم و فضیلت تقدیم میگردد. اهم مطالب مندرج در این مجلد: • اهمیّت حدیث عنوان بصری در سلوک راه خدا • هدایت و دستگیری امام، ملکوتی است و خارج از زمان و مکان • ولایت یعنی احاطۀ عِلّی و واقعی بر همۀ مقدّرات و نفوس • سالک باید خود را با قضا و قدر الهی تطبیق دهد • در هیچ زمانی راه رسیدن به خدا مسدود نیست • آیا هدایت پروردگار منوط به ارتباط ظاهری با امام است؟ • یکیبودن هدایتگریِ امام در ظهور و غیبت • بیفایدهبودن قُرِب ظاهری با با ولیّ خدا، در صورت عدم اتصال باطنی • شرط سلوکْ خلوص و تسلیم است، نه حضور امام و ولیّ • سالک باید مثل کسی باشد که شب امتحانش را میگذراند • گاهی صلاحِ سالک، در عدمِ وصول به ولیّ خداست • بعضیها راه نرفته سالکاند! • شمّهای از اسرار توحیدی و عرفانی در روز عاشورا
عنوان بصری ج۱
89تجرّد محض است، و برای ولیّ خدا اصلاً به اندازۀ سر سوزنی مکان مهم نیست، و اساساً در آنجا مکان مطرح نمیباشد.
امام زمان علیه السّلام از خود ما به ما نزدیکتر است
فلذا در زمان ما حضرت بقیّةالله علیه السّلام و عجّل الله تعالی فرجه الشریف و جَعَلَنا لتراب مقدمه الفِداء، از خود ما به ما نزدیکتر است؛ چون حضرت احاطۀ علّی بر ملکوت و بر نفوس ما دارد. و این احاطه یعنی قرب، یعنی مجانست، یعنی مصاحبت، و اصلاً ولایت یعنی احاطه.
اساساً تا وقتی از مقام ولایت عنایتی نشده باشد، امکان ندارد شما یک «یا الله» بگوئید. نه اینکه با گفتن یا الله جلب عنایت میکنید، بلکه، اوّل عنایت شده است که شما میتوانید یا الله بگوئید.
قسمتی از روایت معروف حضرت امام عسکری علیه السّلام
امام حسن عسکری علیه السّلام در روایتی معروف میفرماید:
لاجَرَمَ أنّ مَن علِمَ اللهُ من قلبِهِ مِن هؤُلاءِ القَومِ أنَّه لایُریدُ إلّا صِیانةَ دینه و تَعظیمَ وَلیّه، لم یَترُکه فی ید هذا المُتلبِّسِ الکافرِ، و لکنّهُ یُقَیِّضُ له مُؤمِنًا یقِفُ به علی الصَّوابِ، ثمّ یُوَفِّقُه الله لِلقبولِ منه، فیجمَع اللهُ بذلک خیرَ الدّنیا و الآخِرَةِ.1
- الإحتجاج، ج ٢، ص ٤٥٨؛ بحار الأنوار، ج ٢، ص ٨٨. ولایت فقیه در حکومت اسلام، ج ٢، ص ٩٤:
«لاجرم چون خداوند دارای لطف و محبّت است و میداند که: بعضی از این ضعفای شیعه ما راهی برای ادراک واقع ندارند، و در دست چنین علمائی گرفتار شدهاند، اگر اینها در درون قلبشان دنبال واقع بگردند، و خود را بیچاره ببینند، خداوند یکی از افرادی را که حقّ باشد، برای هدایت آنها میگمارد، تا اینکه آنها را از دست آن علماء فسقه خارج کند، و راه حقِّ مُصیب را به آنها نشان بدهد؛ و این را خدا بر عهده گرفته است که: اشخاصی که از درون قلب دنبال واقع میگردند، از این افراد به آنها ارائه نماید، و آنها را بر طریق حقّ دلالت کند.
بنابراین، خداوند آن افراد حقّ طلب را که قصدشان فقط حفظ دین خود است، و اینکه ولیّ خود را بزرگ بشمارند، در دست این متلبّس کافر، این کافری که اهل تلبیس و تدلیس و خدعه است رها نمیکند؛ بلکه او را بیرون میکشد و مؤمنی را برای او میگمارد که او را به راه صواب هدایت کند، بعد هم او را موفّق میکند که قول آن ولیّ حقّ را قبول کند.
بنابراین، خداوند برای چنین شیعهای خیر دنیا و آخرت را جمع کرده است. (امّا خیر دنیا، برای اینکه راه را به او نشان داده است تا از دست این دشمن متظاهر و متعدّی و متلبِّسِ کافر، نجات پیدا کند. و امّا خیر آخرت، برای اینکه به حقیقت ولایت رسیده؛ و با این مِنْهاج صحیح به سوی رضوان و فَوز دار الآخره حرکت کند.)
و خداوند بر کسی که در صدد گمراهی این شیعه بوده، لعنت در دنیا و عذاب آخرت را جمع کرده است.»
- الإحتجاج، ج ٢، ص ٤٥٨؛ بحار الأنوار، ج ٢، ص ٨٨. ولایت فقیه در حکومت اسلام، ج ٢، ص ٩٤:
