
عنوان بصری ج۱
جلد اول از مجموعۀ «عنوان بصری» حاصل مجالس حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه در «شرح حدیث عنوان بصری» میباشد که طی سالیانی متمادی برای رفقا و شاگردان سلوکی و پویندگان مکتبِ عرفان و توحید ایراد فرمودهاند، که همراه با ویرایش به زیور طبع آراسته شده است. تبیین ظرائف ژرفِ تربیتی و سلوکی با بیانی روان و شیوا، همراه با ذکر مصادیق، امثله و حکایات متنوّع از شاخصههای این کتاب شریف بوده که در نوع خود بینظیر میباشد. مجلد اول از این مجموعه در موضوع «ولایت و هدایت» و تبیینِ «حقیقت هدایت باطنی» و «کیفیت دستگیری اولیایالهی» و «چگونگی سیر سالک در صورت نبود استاد کامل» به ساحت علم و فضیلت تقدیم میگردد. اهم مطالب مندرج در این مجلد: • اهمیّت حدیث عنوان بصری در سلوک راه خدا • هدایت و دستگیری امام، ملکوتی است و خارج از زمان و مکان • ولایت یعنی احاطۀ عِلّی و واقعی بر همۀ مقدّرات و نفوس • سالک باید خود را با قضا و قدر الهی تطبیق دهد • در هیچ زمانی راه رسیدن به خدا مسدود نیست • آیا هدایت پروردگار منوط به ارتباط ظاهری با امام است؟ • یکیبودن هدایتگریِ امام در ظهور و غیبت • بیفایدهبودن قُرِب ظاهری با با ولیّ خدا، در صورت عدم اتصال باطنی • شرط سلوکْ خلوص و تسلیم است، نه حضور امام و ولیّ • سالک باید مثل کسی باشد که شب امتحانش را میگذراند • گاهی صلاحِ سالک، در عدمِ وصول به ولیّ خداست • بعضیها راه نرفته سالکاند! • شمّهای از اسرار توحیدی و عرفانی در روز عاشورا
عنوان بصری ج۱
52خطبۀ أمیرالمؤمنین علیه السّلام در بیان صفات اولیاء خدا
حضرت أمیرالمؤمنین علیه السّلام در بیان صفات اولیاء خدا میفرمایند:
و إنَّ للذِّکرِ لأهلًا أخَذوه مِن الدُّنیا بدلاً، فلم تشغَلهم تجارةٌ و لابَیعٌ عنه.
«خداوند متعال برای ذکر عدّهای را اهل قرار داده که اینها به جای دنیا و پرداختن به آن، به ذکر میپردازند. تجارت و بیع آنها را مشغول نمیکند و از ذکر بازنمیدارد.»
منظور از ذکری که در اینجا أمیرالمؤمنین میفرمایند، ورد نیست؛ بلکه مقصود از ذکر در اینجا یاد خدا است. و چون اوراد عبارت است از: تسبیحات و تحمیدات و بیان صفات جمالیّه و جلالیّۀ پروردگار، لذا در ورد ذهن انسان بالطّبع متمرکز و متمحّض در ذات و صفات جلالیّه و جمالیّه او خواهد بود و از این باب است که به اوراد اذکار هم گفته میشود؛ امّا حقیقت ذکر عبارت است از: «یاد خدا» که تحقیق این مطلب إنشاءالله بعداً خواهد آمد.
یَقطَعونَ به أیّامَ الحیاةِ، و یَهتِفونَ بالزّواجِرِ عن مَحارِمِ الله فی أسماعِ الغافلینَ.
«به واسطۀ ذکر زندگانی را سپری میکنند. آنان افرادی هستند که دائماً بانگ دورباش از محارم الهی را در گوشهای غافلین سر میدهند.»
و یَأمُرونَ بالقِسطِ و یَأتَمِرونَ به، و یَنهَونَ عن المنکَر و یَتَناهَونَ عنه.
«امر به عدل و داد میکنند و خودشان هم پیشاپیش افراد عمل میکنند. دیگران را از مسائل منکر نهی میکنند و خودشان هم از ارتکاب این نواهی، جلوتر از بقیه اجتناب نموده و به هیچوجه مرتکب آن نمیشوند.»
اولیاء الهی در همین دنیا در آخرت مستقرّ شده و آن را مشاهده نمودهاند
فکَأنّما قَطَعوا الدّنیا إلی الآخِرةِ و هُم فیها فشاهَدوا ماوراءَ ذلک.
«آنان دنیا را طی کرده و به آخرت رسیدند و در آن مستقرّ شدند با اینکه هنوز در دنیا هستند! پس مشاهده نمودند آنچه را که در ماوراء دنیاست (نسبت به آخرت به مقام مشاهده رسیدهاند).»
فکأنّما اطَّلَعوا غُیوبَ أهلِ البرزخِ فی طولِ الإقامَةِ فیه، و حَقَّقَتِ القیامةُ علیهِم عِداتِها.
«کأنّ آنان مطّلع شدند بر احوال و مراتب غیبی و بواطن اهل برزخ، در طول
