عنوان بصری ج۱

داستان شخصی معترض به نظام تقدیر و مشیّت الهی

یکی از دوستان، شخصی را نزد ما آورده بود و خلاصۀ حرف او این بود که: من کارهای خدا را قبول ندارم. ما دیدیم او خیلی ترفّع به خرج می‌دهد و خود را بالا و بلند احساس می‌کند، و شاید هم توقّع داشت که ما به ایشان بگوئیم که: شما را به خدا لطفاً قدری از آن مقام منیع خودتان تنازل کنید و بیایید گهگاهی یک نمازی هم بخوانید، و اگر چنین کنید ضرر نمی‌کنید و... .

وقتی خوب صحبت‌هایش را کرد، گفتم: آقاجان! یک سؤالی از شما می‌کنم؛ اگر یک دزدی مسلّح به خانۀ شما بیاید و شما هم هیچ نوع اسلحه در اختیار نداشته باشید چه می‌کنید؟! اگر فرضاً بگوید: آقا باید گاو‌صندوقت را به ما بدهی، آیا شما با مشت و لگد به طرفش حمله می‌کنید؟!

گفت: نه.

گفتم: پس چه‌کار می‌کنید؟!

گفت: تسلیم او می‌شوم، و إلاّ با اسلحه من را از بین می‌برد.

گفتم: آیا شما خدا را قبول داری؟

گفت: بله، امّا این کارهایش را قبول ندارم.

گفتم: من حداقّل چیزی که می‌خواهم بگویم این است که: آیا این خدایی که شما قبول دارید، قدرتش و قهّاریّتش از یک دزدی که در خانه شما بیاید کمتر است؟!‌ آخر تو که می‌دانی بالأخره دو روز دیگر ملحق به گذشتگان خواهی شد و جناب عزرائیل علیه السّلام تو را قبض روح خواهد کرد! لااقلّ این را که نمی‌توانی انکار کنی و حتّی یک مُلحد هم نمی‌تواند انکار کند؛ زیرا چیزی است که به وضوح داریم می‌بینیم.

بنابراین وقتی که ما با یک حقائق و مسائل غیر قابل انکار روبرو هستیم، و می‌بینیم عزرائیلی وجود دارد که پشت تمام گردن‌کشان عالم را به خاک مالیده و در این شکی نیست، و می‌دانیم ملائکه‌ای وجود دارند که هر شخصی را که در این دنیا