عنوان بصری ج۱

وحدت و مقام کثرت برای هیچ کسی پیدا نشود، به نحوی در هر دو مسیر حرکت می‌کند که نه یهودی بتواند به او اعتراض کند و نه نصرانی توان خرده‌گیری بر او را دارد. یعنی تا ابد هیچ کسی نمی‌تواند نسبت به روش آن حضرت کمترین اعتراضی داشته باشد؛ این نحوه عمل کردن، همان جمع بین وحدت و کثرت است، و این همان دعوت به توحید است.

مبنای حرکت در مکتب مرحوم علاّمه طهرانی براساس توحید است 

باری، مرحوم آقا از دنیا رفت ولی هیچ چیز برای بازماندگان خود نگذاشت. البتّه مقصود اموال نیست، چراکه ایشان چیزی نداشت؛ بلکه مقصود این است که برای بعد از خود موقعیّت و توصیه و حساب و کتابی نگذاشت. یعنی اینکه هر کسی وظیفۀ خودش را می‌داند، ما آمدیم و براساس وظیفه‌ مطالب را تا اینجا بیان کردیم و به تکلیف عمل کردیم و رفتیم و از این پس هر کسی خود می‌داند که چه مسیری را برود و چه راهی را نرود.

این دیدگاه عین توحید است، و این مرام و روش شخصی است که موحّد است. آیۀ﴿قُل لَّآ أَسۡ‍َٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ أَجۡرًا إِلَّا ٱلۡمَوَدَّةَ فِي ٱلۡقُرۡبَىٰ﴾¹ مربوط به پیغمبر و ذوی‌القربی است که مقصود ائمه علیهم السّلام هستند، و لذا ایشان نسبت به بعد از خودشان چیزی نمی‌گویند و سفارشی نمی‌کنند.

حالات حضرت علاّمه طهرانی قدّس الله نفسه در شب و صبح وفات 

در اینجا لازم می‌دانم مسأله‌ای را که فقط بنده شاهد آن بودم و جز من کسی دیگر در آنجا نبود، بیان کنم و آن اینکه:

مرحوم آقا در شب وفاتشان در بیمارستان بودند و در آن شب به واسطۀ التهاب و کسالت قلبی تا صبح نخوابیده بودند. وقتی که به مشهد رسیدم و به