عنوان بصری ج۱

آخر من هنوز زنده هستم و شما به خیام من حمله می‌کنید؟! مگر این بچّه‌ها چه گناهی کرده‌اند؟! شما بیائید و با من بجنگید، اگر قدرت داشته باشم دفاع می‌کنم و اگر هم قدرت نداشته باشم به روی زمین می‌افتم. آنان دین ندارند تا اینکه حضرت با آنها از دین و ایمان صحبت کند.

عدم اتکاء اهل بیت سیّدالشّهداء علیه السّلام به آن حضرت در روز عاشورا 

امام حسین علیه السّلام از طرفی با آنها چنین می‌گوید و از ناحیه دیگر اهل بیت خود را به صبر و إتّکاء بر پروردگار امر می‌کند و می‌گوید: امیدتان فقط به خدا باشد و حتّی به منِ سیّدالشّهداء هم امید نداشته باشید. 

آری، این مکتب امام حسین علیه السّلام است که می‌فرماید: حتّی به منِ امام حسین و منِ امام معصوم هم تکیه نکنید، من هم یک روز روی زمین می‌افتم و از دنیا می‌روم؛ ببینید الآن است که روی زمین می‌افتم و همین شمر سر من را می‌برد و من قدرت کنار زدن او را ندارم، و این‌قدر تیر بر بدن من می‌زنند و خون از بدنم می‌رود که قدرت ندارم دستم را حرکت دهم.

حال که منِ امام حسین این‌گونه هستم‌، پس به من هم اتّکاء نکنید؛ به کسی اتّکاء کنید که روی زمین نمی‌افتد و دیگر شمر نمی‌تواند سر او را ببرّد و حتّی من و امثال من هم به دنبال او هستیم و هدف ما رسیدن به اوست.

حضرت سیّدالشّهداء برای این از دنیا نرفت که عدّه‌ای بیایند و برایش سینه بزنند و گریه کنند و فرضاً اگر کسی گریه نکند و سینه نزند و یا به زیارت حرمش نرود، حضرت غصّه بخورد که ای داد و بیداد، ما این همه رنج و زحمت را تحمّل کردیم ولی همه‌اش بر باد فناء رفت؛ به هیچ‌وجه این‌چنین نیست. به قول شاعر:

آن حضرت در یک مقامی است که اگر تمام عالم من الأوّل إلی الآخر،