عنوان بصری ج۱
جلد اول از مجموعۀ «عنوان بصری» حاصل مجالس حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه در «شرح حدیث عنوان بصری» می‌باشد که طی سالیانی متمادی برای رفقا و شاگردان سلوکی و پویندگان مکتبِ عرفان و توحید ایراد فرموده‌اند، که همراه با ویرایش به زیور طبع آراسته شده است. تبیین ظرائف ژرفِ تربیتی و سلوکی با بیانی روان و شیوا، همراه با ذکر مصادیق، امثله و حکایات متنوّع از شاخصه‌های این کتاب شریف بوده که در نوع خود بی‌نظیر می‌باشد. مجلد اول از این مجموعه در موضوع «ولایت و هدایت» و تبیینِ «حقیقت هدایت باطنی» و «کیفیت دستگیری اولیای‌الهی» و «چگونگی سیر سالک در صورت نبود استاد کامل» به ساحت علم و فضیلت تقدیم می‌گردد. اهم مطالب مندرج در این مجلد: • اهمیّت حدیث عنوان بصری در سلوک راه خدا • هدایت و دستگیری امام، ملکوتی است و خارج از زمان و مکان • ولایت یعنی احاطۀ عِلّی و واقعی بر همۀ مقدّرات و نفوس • سالک باید خود را با قضا و قدر الهی تطبیق دهد • در هیچ زمانی راه رسیدن به خدا مسدود نیست • آیا هدایت پروردگار منوط به ارتباط ظاهری با امام است؟ • یکی‌بودن هدایت‌گریِ امام در ظهور و غیبت • بی‌فایده‌بودن قُرِب ظاهری با با ولیّ خدا، در صورت عدم اتصال باطنی • شرط سلوکْ خلوص و تسلیم است، نه حضور امام و ولیّ • سالک باید مثل کسی باشد که شب امتحانش را می‌گذراند • گاهی صلاحِ سالک، در عدمِ وصول به ولیّ خداست • بعضی‌ها راه نرفته سالک‌اند! • شمّه‌ای از اسرار توحیدی و عرفانی در روز عاشورا
عنوان بصری ج۱
187أعوذ بالله من الشّیطان الرّجیم
بِسمِ الله الرَّحمَنِ الرَّحِیم
الحَمدُ لِلّه ربِّ العالَمینَ و الصّلاة والسّلامُ علی أشرَف المُرسَلینَ
و خاتمِ النَّبیینَ أبی‌القاسمِ محمَّدٍ و علَی آلِهِ الطَّیِّبین الطّاهرین
و اللعنة علَی أعدائِهم أجمَعینَ
سلوک یعنی حرکت انسان به سوی مبدأ کمالیه خود
در بیان حدیث شریف عنوان بصری به این عبارت حضرت صادق علیه السّلام رسیدیم که فرمودند: «إنّی رجلٌ مَطلوبٌ و مع ذلِکَ لی أورادٌ؛ من شخص مطلوبی هستم که حکومت و دستگاه به دنبال من است و علاوه بر این، من در اوقات لیل و نهار، دارای ورد و ذکر هستم.»
در بیان عبارت اُولی از کلام آن حضرت، کیفیّت دستگیری و هدایت افراد توسط مقام ولایت کبرای مطلقۀ الهیّه بیان شد، و عرض شد که: سلوک به معنای یک سری مسائل و قوانین محدود، و موقعیّتی خاص و جدا از سایر خلق و تافتۀ جدا بافته از مردم نیست؛ بلکه سلوک عبارت است از: حرکت انسان به سوی مبدأ و منشأ کمالی خود، که لازمۀ این حرکت، عبور از عالم نفس و حُجُب ظلمانیّه و حجب نوریّه است.
لازمۀ کیفیّت شاکله هر فرد، اختلاف در مسیر است
و نیز بیان شد که: ممکن است خصوصیّات و کیفیّت راه هر کسی با