
عنوان بصری ج۱
جلد اول از مجموعۀ «عنوان بصری» حاصل مجالس حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه در «شرح حدیث عنوان بصری» میباشد که طی سالیانی متمادی برای رفقا و شاگردان سلوکی و پویندگان مکتبِ عرفان و توحید ایراد فرمودهاند، که همراه با ویرایش به زیور طبع آراسته شده است. تبیین ظرائف ژرفِ تربیتی و سلوکی با بیانی روان و شیوا، همراه با ذکر مصادیق، امثله و حکایات متنوّع از شاخصههای این کتاب شریف بوده که در نوع خود بینظیر میباشد. مجلد اول از این مجموعه در موضوع «ولایت و هدایت» و تبیینِ «حقیقت هدایت باطنی» و «کیفیت دستگیری اولیایالهی» و «چگونگی سیر سالک در صورت نبود استاد کامل» به ساحت علم و فضیلت تقدیم میگردد. اهم مطالب مندرج در این مجلد: • اهمیّت حدیث عنوان بصری در سلوک راه خدا • هدایت و دستگیری امام، ملکوتی است و خارج از زمان و مکان • ولایت یعنی احاطۀ عِلّی و واقعی بر همۀ مقدّرات و نفوس • سالک باید خود را با قضا و قدر الهی تطبیق دهد • در هیچ زمانی راه رسیدن به خدا مسدود نیست • آیا هدایت پروردگار منوط به ارتباط ظاهری با امام است؟ • یکیبودن هدایتگریِ امام در ظهور و غیبت • بیفایدهبودن قُرِب ظاهری با با ولیّ خدا، در صورت عدم اتصال باطنی • شرط سلوکْ خلوص و تسلیم است، نه حضور امام و ولیّ • سالک باید مثل کسی باشد که شب امتحانش را میگذراند • گاهی صلاحِ سالک، در عدمِ وصول به ولیّ خداست • بعضیها راه نرفته سالکاند! • شمّهای از اسرار توحیدی و عرفانی در روز عاشورا
عنوان بصری ج۱
204مرا نزد خودت رو سفید کردی، و با این حال مرا از این عالم میبری که از این امتحانِ عظیم رو سفید بیرون آمدم!
چرا ظریفترین و دقیقترین تجلیّات توحیدی، در روز عاشورا مشهود است؟
لذا ظریفترین و دقیقترین تجلّیات توحیدی در روز عاشورا دیده میشود. واقعاً اگر کسی به احوال امام حسین علیه السّلام از مدینه به مکّه و از مکّه تا روز عاشورا نگاه کند، درمییابد که حضرت از ابتدای حرکت خود با هر کسی به نحوی برخورد میکند و سخن میگوید و تمام جریانات را دقیقاً میبیند و به بعضی هم کم و بیش میگوید که چه اتّفاقی خواهد افتاد، امّا در عینحال از مسیر ظاهر کمترین تخطّی ننموده و نسبت به رعایت قوانین و مسائلی که در این دنیا مترتّب بر یکدیگر است، ذرّهای کوتاهی نمیکند.
عملکرد سیّدالشّهداء در جمع بین مقام وحدت و کثرت به نحوی بود که تا أبد احدی نتواند کمتر خردهای بگیرد
در شب عاشورا بر دور حرم و اطراف خیام خندقی حفر میکنند که فردا لشکر دشمن نتواند از پشت سر حمله کند، حال مگر امام حسین نمیداند که فردا به شهادت میرسد، پس حفر خندق برای چیست؟ ولی حتماً باید این کار انجام شود؛ یعنی ما نباید هیچ نقطه ضعفی در جریان عاشورا پیدا کنیم.
حضرت در شب عاشورا به همه اهل بیت و اصحاب میگوید که هر کسی با من بماند فردا کشته خواهد شد و حتّی خصوصیّات آن را هم بیان میکند و وقتی که به حضرت قاسم برادرزادهاش میرسد، میفرماید: «تو هم کشته میشوی بعدَ أن تَبلُو [تُبتَلی] بِبَلاءٍ عظیمٍ؛1 بعد از اینکه به مصیبتی بزرگ دچار میشوی.» چون حضرت قاسم به وضع فجیعی به شهادت رسید.
و همچنین خصوصیّات شهادت همه را یک به یک بیان میکند به طوریکه کأنّ تمام صحنه را جلوی چشمان آن حضرت حاضر کردهاند؛ ولی در عینحال برای اینکه کار به بهترین نحو استوار باشد و ابداً احساس امتیاز و تخالفی بین مقام
- مدینة المعاجز، ج ٤، ص ٢١٥؛ موسوعة کلمات الإمام الحسین علیه السّلام، ص ٤٨٧.
