
عنوان بصری ج۱
جلد اول از مجموعۀ «عنوان بصری» حاصل مجالس حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه در «شرح حدیث عنوان بصری» میباشد که طی سالیانی متمادی برای رفقا و شاگردان سلوکی و پویندگان مکتبِ عرفان و توحید ایراد فرمودهاند، که همراه با ویرایش به زیور طبع آراسته شده است. تبیین ظرائف ژرفِ تربیتی و سلوکی با بیانی روان و شیوا، همراه با ذکر مصادیق، امثله و حکایات متنوّع از شاخصههای این کتاب شریف بوده که در نوع خود بینظیر میباشد. مجلد اول از این مجموعه در موضوع «ولایت و هدایت» و تبیینِ «حقیقت هدایت باطنی» و «کیفیت دستگیری اولیایالهی» و «چگونگی سیر سالک در صورت نبود استاد کامل» به ساحت علم و فضیلت تقدیم میگردد. اهم مطالب مندرج در این مجلد: • اهمیّت حدیث عنوان بصری در سلوک راه خدا • هدایت و دستگیری امام، ملکوتی است و خارج از زمان و مکان • ولایت یعنی احاطۀ عِلّی و واقعی بر همۀ مقدّرات و نفوس • سالک باید خود را با قضا و قدر الهی تطبیق دهد • در هیچ زمانی راه رسیدن به خدا مسدود نیست • آیا هدایت پروردگار منوط به ارتباط ظاهری با امام است؟ • یکیبودن هدایتگریِ امام در ظهور و غیبت • بیفایدهبودن قُرِب ظاهری با با ولیّ خدا، در صورت عدم اتصال باطنی • شرط سلوکْ خلوص و تسلیم است، نه حضور امام و ولیّ • سالک باید مثل کسی باشد که شب امتحانش را میگذراند • گاهی صلاحِ سالک، در عدمِ وصول به ولیّ خداست • بعضیها راه نرفته سالکاند! • شمّهای از اسرار توحیدی و عرفانی در روز عاشورا
عنوان بصری ج۱
109است، و ما همه به منزلۀ نسخۀ زیراکس هستیم. ما در ارتباط با خصوصیّات و صفاتمان در حکم نسخۀ زیراکس و فتوکپی هستیم، و نسخۀ اصلی همان وجود امام علیه السّلام است و آن نفس مبارک اوست که احاطۀ عِلّی بر همۀ عالم وجود دارد؛ یعنی اوست که علّت این نسخۀ زیراکس و فتوکپی است.
حال نسخۀ دوّم نیز نسخههای دیگری دارد. فرضاً انسان را برای عکسبرداری میبرند و از معده او عکس برمیدارند، این نسخۀ زیراکس بعد از زیراکس و فتوکپی بعد از فتوکپی است. البتّه این مربوط به بدن انسان است؛ اگر ما دستگاههایی داشته باشیم که بتوانند از روح و صفات و ملکات ما هم عکس بردارند، تمام اینها فتوکپی از روی فتوکپی است.
و جالب اینکه: در اینجا باز خود فتوکپی و زیراکس هم اصلش وجود امام علیهالسّلام است و اینجا مسأله خیلی دقیق و باریک میشود و مقام هم بیش از این گنجایش ندارد، و خوب است ما هم إطالۀ کلام نکنیم.
در روایات «امام مبین» به نفوس معصومین تفسیر شده است
آری، این حقیقت، حقیقت امام است. و لذا در روایاتی که در ذیل آیۀ: ﴿وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ فِيٓ إِمَامٖ مُّبِينٖ﴾ وارد شده است، از﴿فِيٓ إِمَامٖ مُّبِينٖ﴾ تعبیر به نفس معصومین علیهم السّلام شده است.1
احاطه علّی و علمی امام در کلام حضرت بقیّةالله عجّل الله فرجه
روایتی از حضرت امام زمان علیه السّلام داریم که میفرمایند: غیبت من هیچ تأثیری در ارتباط بین من و شما و نیز ارتباط بین شما و خداوند ندارد؛ ما بنابر تقدیر و مشیّت الهی است که غائب شدهایم. حال این مشیّت الهی بر چه اساسی است و چرا امام زمان باید غائب شود، خدا میداند و ما از آن اطّلاعی نداریم؛ گرچه مطالبی
- البرهان فی تفسیر القرآن، ج ١، ص ٧٣٩، و ج ٢، ص ٤٢٥ و ٤٢٦، و ج ٣، ص ٢٧٤ الی ٢٧٧، و ج ٤، ص ٥٦٦ و ٥٦٨ إلی ٥٧٠؛ تأویل الآیات الظاهره، ص ٢٤٣ و ٢٤٤ و ٤٧٧ إلی ٤٨٠؛ تفسیر الصافی، ج ٢، ص ٤٣١ و ٤٣٢، و ج ٤، ص ٢٤٦ و ٢٤٧؛ بحار الأنوار، ج ٣٥، ص ٤٢٧.
