Name: کتاب عنوان بصری ج۱ - PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

عنوان بصری ج۱

96

بیرون می‌آید و منتظر قطار¹ بوده که می‌بیند شخصی از راه رسید و کلاهی مخصوص (کلاه مولوی) بر سر دارد؛ او را به اسم صدا می‌زند و می‌گوید: حاجی فلان! کجا می‌روی؟ اگر نجف می‌روی بیا با هم برویم و قدم بزنیم.
تعجّب می‌کند و با خود می‌گوید: لابد من را می‌شناسد؛ زیرا او از اعیان و معاریف همدان بود. در جواب می‌گوید: نه راه زیاد است؛ ‌زیرا بین نجف وکوفه دو فرسخ راه بوده است.‌ و آن شخص هم می‌گوید: حال بیا با هم قدم بزنیم و آهسته‌آهسته برویم تا ببینیم چه می‌شود.
با هم به سمت نجف حرکت کردند و در اثناء راه آن شخص شروع به صحبت کرد و‌ از حالات اولیاء و مراتب و درجات آنان و از کمالاتی که ممکن است برای انسان پیدا شود مطالبی می‌گفت. و او هم انکار می‌کرد و می‌گفت: ما همۀ این افراد را دیده‌ایم، اینها همه مرتکب خلاف شرع می‌شوند و راه اینها هیچ فایده‌ای ندارد، اینها همه‌ برای أخّاذی از مردم و‌ گول‌زدن و فریب‌دادن آنها است و این هم دکّانی مثل بقیۀ دکّان‌ها است.
هرچه اصرار می‌کرد و می‌گفت: آقاجان! اینکه شما با یک طائفه و نحله‌ای بوده‌اید، دلیل نمی‌شود که همۀ افراد این‌طور باشند، او قبول نمی‌کرد؛ تا اینکه به خندقی² که دور تا دور نجف کنده بودند می‌رسند، و آن شخص می‌گوید: تو چه دلیل و نشانه‌ای را ببینی به راه خدا و تکامل انسان معتقد می‌شوی؟
او فکری می‌کند و با خود می‌گوید: اگر بنا باشد که انسان امتحان کند، خوب است که با مرده ‌زنده‌کردن باشد که کار خیلی دشواری است و از کسی ساخته
1. در آن زمان بین کوفه و نجف خط آهن دائر بوده که واگن‌های مخصوصی داشته و ظاهراً با اسب حرکت می‌کرده است.
2. در حال حاضر نیز آثار این خندق باقی است؛ خندقی بوده که آن را برای جلوگیری از تجاوز دشمن کنده بودند.