عنوان بصری ج۱

ایشان راجع به قضّیه‌ای که در شُرُف اتّفاق بود سؤال و کسب تکلیف کند. ایشان به من فرمودند: «به او بگو: ما آنچه را که برای راهنمایی و خط‌مشی افراد لازم بود، بیان کرده‌ایم و دیگر بقیّۀ مطالب بر عهده خود ایشان است و ما در این مورد پاسخی نمی‌دهیم.»

انسان همیشه دسترسی به بزرگان ندارد

 زیرا اولاً: طرح این مسائل در تلفن، خود محل بحث است.

 و ثانیاً: چرا در هر قضیّه و مسأله‌ای باید سؤال کرد؟! و آیا این مسأله غیر از آن مطالبی است که تاکنون مطرح شده است؟! آخر خداوند به انسان عقل و شعور و ادراک داده، و این‌طور نیست که انسان دائماً با یک بزرگ و حکیمی محشور باشد؛ مگر مسافرت‌ها و موانع و عوامل دیگر قهری، موجب افتراق و بینونیت از آنها نمی‌شود؟! این صحیح نیست که انسان در همۀ اوقات و احوال دائماً برای هر مطلبی فوراً تماس بگیرد و دائم‌الاتّصال باشد؛ بلکه باید با توجّه به مطالبی که مطرح می‌شود، امّهات و کلیّات قضایا را گرفته و بر آن اساس، خط‌مشی زندگی خود را قرار دهد، و با اتّکاء به پروردگار در مسیر إلی الله حرکت کند. این بود روش ایشان.

مرحوم علاّمه طهرانی: «ما این کتاب‌ها را برای همه نوشته‌ایم و فقط دعا کفایت نمی‌کند»

 به یادم دارم یک وقتی در مشهد به من فرمودند که: فلانی! در جلسات بگو: بعضی از افرادی که آشنایی بیشتری با قرائت و مطالعه و مباحث معارف دارند، این کتاب‌ها را مورد بحث قرار دهند و مطالب آن را برای افراد بیان کنند. عبارت ایشان به من این بود که: «ما این کتاب‌ها و این مطالب را برای همه نوشته‌ایم.» یعنی این کتب برای افراد خاصی نیست بلکه برای همه است، و منظور از سلوک و حرکت إلی الله تقویت فهم و ادراک است و فقط دعا کفایت نمی‌کند. این عبارت ایشان است و من در آن تصرّف نمی‌کنم: «فقط دعا کفایت نمی‌کند!» فهمیدن و ادراک و رسیدن به مطلب برای یک سالک مهم است، و ما اینها را نوشتیم برای اینکه اینها خوانده و تأمّل و تدبّر شود.

کیفیّت تشکیل جلسات عنوان بصری

 قبل از زمان ارتحال مرحوم آقا، به واسطۀ بعضی از مسائلی که ضرورتی در