عنوان بصری ج۱

سند را که سند وصایت است از خود باقی بگذارم و بروم. ولی هنگامی که دید آمدند و آن بساط را درآوردند، متوجّه شد که این جریانی است که باید انجام شود، و این مردم باید امتحان شوند و هر شخصی باید راه خودش را برود.

رسول خدا با ننوشتن وصیّت‌نامه سند توحید خود را امضاء فرمود

 پیغمبر اکرم با ننوشتن وصایت أمیرالمؤمنین، سند توحید خودش را امضاء کرد، و گفت: من دیگر با شما کاری ندارم؛ زیرا آنچه را که وظیفۀ من بود انجام دادم، حال نمی‌خواهید قبول کنید، نکنید و ما رفتیم خداحافظ شما! یعنی ما علی را به وصایت نصب نمودیم و حجّت را بر همه تمام کردیم، امّا این کار ما به این معنا نیست که دیگر خودمان هم پشت قضیّه را بگیریم و علی را بر شما تحمیل کنیم. من وصایت علی را بر شما تحمیل نمی‌کنم؛ اگر انسان هستید می‌پذیرید و امّا اگر حیوان هستید و نمی‌خواهید بپذیرید، نپذیرید! و بعد هم معلوم شد که قضیّه چیست و از چه قرار است.

تعبیر أمیرالمؤمنین علیه السّلام از بیعت‌کنندگان با ایشان بعد از خلفاء ثلاثه

 جالب این است که خود أمیرالمؤمنین می‌گوید بعد از بیست و پنج سال که این مردم حکومت ابوبکر و عمر و عثمان را دیدند که چه تحفه‌هائی از آب درآمدند، به سراغ من آمدند و تعبیری که خود أمیرالمؤمنین علیه السّلام می‌آورند این است که: «یَنثالونَ عَلیَّ مِن کل جانب حتّی لقد وُطِئَ الحَسَنان و شُقَّ عِطْفای مجتمعینَ حَولی کَرَبِیضَة الغَنَم؛¹ مانند گلۀ گوسفند آمدند و دور من را گرفتند.»

 واقعاً حضرت چه تعبیر زیبا و مناسبی می‌آورند که این مردم مانند گوسفند هستند! آخر اکنون که به سراغ علی آمدید و او را حق یافتید، پس چرا این‌قدر او را اذیّت نموده و خون به دلش می‌کنید و دائماً بهانه می‌آورید که: برای چه جنگ کنیم، الآن هوا سرد است،‌ امروز هوا گرم است، این قرآن است که بر سر نیزه‌هاست و ما باید به حکم قرآن عمل کنیم؟!