عنوان بصری ج۱

خداوند قرآن و روایات و سیرۀ ائمّه معصومین را برای شما قرار داده است؛ پس این روایات و معارفی که از کتب بزرگان به دست ما رسیده، برای چه کسی گفته و نوشته‌ شده است؟! آخر اینها را برای در و دیوار و حیوانات بیان نکرده‌اند؛ اینها برای افرادی مانند من و شماست که با چشمی باز و عقلی روشن و با راهنمائی‌های فردی که انسان به صحّت مطالب او یقین دارد، به این مطالب عمل کند و این راهنمائی‌ها را به کار ببندد تا به مقصود خود برسد.

 ایشان بارها می‌فرمودند: «ما وظیفه‌ خود را انجام دادیم.» 

 امّا اینکه افرادی بیایند و تکلیف تعیین کنند که این آقا وزیر و آن آقا وکیل و دیگری وصیّ و نایب است، و این کار را بکنید و آن کار بکنید و نزد این آقا بروید، اینها همه‌اش بازی است.

حالات توحیدی حضرت سیّدالشّهداء علیه السّلام در روز عاشورا

 شخصی که به مقام توحید رسیده است غیر از اجراء مشیّت پروردگار نمی‌تواند هیچ کاری انجام دهد. تنها مسأله‌ای که سیّدالشّهداء علیه السّلام در روز عاشورا با آن مواجه بود، مسألۀ بعد از شهادت بود؛ صحبت اهل بیت آن حضرت با ایشان این نبود که چرا شما را می‌کشند و به شهادت می‌رسانند، بلکه می‌گفتند که ما بعد از شهادت شما چه کنیم؟! گروهی را می‌دیدند که نه دین و ایمان دارند و نه وجدانی برای آنان باقی مانده است. و لذا امام حسین علیه السّلام در خطابه‌ها از دین و ایمان آنها صحبت نمی‌کند، چراکه روشن بود که آنها ایمان ندارند؛ بلکه می‌فرمود:

یا شیعةَ آلِ أبی‌سُفیان! إن لم یَکُن لکم دینٌ و کنتم لا تَخافونَ المعادَ، فَکونوا أحرارًا فی دنیاکم!¹

«ای پیروان آل أبی‌سفیان گیرم شما دین ندارید که ندارید، و از معاد نمی‌ترسید که نمی‌ترسید، آخر این حسّ عُروبیّت که این‌قدر به آن افتخار می‌کنید و آن حریّت و آزادی و وجدان شما کجا رفته است؟!»