عنوان بصری ج۱

ایشان فرمودند: ”نه آقاجان! ما کجا توانستیم آن حقیقت و واقعیّتی را که در پدر ما بود به ارث ببریم؟! از میان اولاد مرحوم والد ما فقط یک خواهری داشتیم که او وارث حقیقت و سرّ ایشان بود و او هم از دنیا رفته است.“»

بعد ایشان می‌فرمودند: «مرحوم آخوند ملاّحسینقلی همدانی ـ قدّس الله رَمسَه ـ در حدود سیصد شاگرد سلوکی داشت که هر کدام ستاره‌ای در آسمان معرفت، و چراغی برای هدایت خلق بودند؛ افرادی مانند: مرحوم آقای سیّد احمد کربلایی، آقای سیّد محمّدسعید حبّوبی،‌ آقای شیخ محمّد بهاری، بزرگانی از شاگردان مرحوم آخوند ملاّحسینقلی همدانی بودند. سیصد نفر از مرحوم آخوند ملاّحسینقلی همدانی استفاده بردند آن‌هم به این نحو از استفادۀ تامّ، درحالی‌که فرزند بلافصل مرحوم آخوند ملاّحسینقلی در منزل ایشان بود و از این مسائل هیچ خبر نداشت!»

 این مسألۀ بسیار مهمّی است که: راه و مسیر خدا بر اساس حقیقت و واقعیّت است، و اینکه گفته شود: راه خدا شوخی بردار نیست بدین جهت است که: خداوند متعال نسبت به بندگانش نظر واحدی دارد و همه در نزد او مساوی هستند، و همه بندگان خدا و مخلوق او هستند؛ بنابراین معنا ندارد که نسبت به فردی نظری داشته باشد و نسبت به دیگری نداشته باشد،‌ منتهی بحث در این است که: چه کسی در این راه قدم می‌گذارد‌ و با تمام وجود حرکت می‌کند.

کلام امام زمان علیه السّلام در نامه‌ای به شیخ مفید أعلی الله مقامه

 امام زمان علیه السّلام در نامه‌ای به شیخ مفید می‌فرمایند:

و لو أنَّ أشیاعَنا ـ وفَّقَهم الله لطاعَتِه ـ علی اجتِماعٍ مِن القلوبِ فی الوفاءِ بالعهدِ علیهِم لما تأخَّرَ عنهم الیُمنُ بِلقائِنا، و لتَعَجَّلَتْ لهم السَّعادةُ بمشاهَدَتِنا علی حقِّ المعرفة، و صِدقِها منهم بنا؛ فما یحبِسُنا عنهم إلّا ما یَتَّصلُ بنا ممّا نَکرَهُه و لانُؤثِرُه منهم.¹

 حضرت می‌فرمایند که: «اگر شیعیان ما، واقعاً به آنچه که بر عهدۀ آنها قرار