عنوان بصری ج۱

وجود امام، تفسیر «امام مبین» و «امام مبین» باطن و حقیقت «کتاب مبین» است

 وجود مبارک امام علیه السّلام «امام مبین» است: ﴿وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ فِيٓ إِمَامٖ مُّبِينٖ﴾¹، و «امام مبین» باطن و حقیقت ﴿كِتَٰبٖ مُّبِينٖ﴾² است؛ پس مقصود از تعبیر به «کتاب مبین» امام علیه السّلام و نفس معصوم است.

خداوند هر چیزی را در «امام مبین» إحصا و جمع‌آوری کرده است

 معنای﴿وَكُلَّ شَيۡءٍ﴾ عبارت است از: ماسوی‌الله و هر چیزی که بر او اطلاقِ «شَیء» می‌شود؛ یعنی هر چیزی که بر او اطلاق «شیء» می‌شود، در «امام مبین» احصاء شده است.‌ و «إحصاء» یعنی جمع‌آوری نمودن. بنابراین معنای آیه این می‌شود که: خداوند متعال تمام اشیاء را در امام مبین جمع‌آوری کرده و در وجود او قرار داده است.

 ما فقط یک بدنی از امام می‌بینیم که در کنار ما نشسته است، امّا هیچ نمی‌دانیم این امامی که از نقطه‌نظر ظاهر در مرأیٰ و منظر ما است و با بدن مُلکی در کنار ما قرار دارد، حقیقتی در او نهفته است که آن حقیقت، علّت ایجاد و دوام خلقت جمیع موجوداتی است که بر آن اطلاق ماسوی‌الله می‌شود.

تمامی موجودات به نحو علم حضوری در نفس امام وجود دارند

 به عبارت دیگر تمام موجودات به نحو علم حضوری در نفس امام وجود دارند. یعنی همان‌طور که انسان وجود و مَلَکات و غرائز خود را به نحو علم حضوری احساس می‌کند ـ مثلاً نیازی نیست کسی به او بگوید که: شما دارای فلان خصوصیات نفسانی هستید؛ زیرا می‌گوید: من خود بهتر می‌دانم که این خصوصیّات را دارم یا ندارم ـ همین‌طور تمام ما‌سوی‌الله به علم حضوری در نفس امام علیه السّلام وجود دارند.

 آیا ما در وجدان و ادراکِ غرائز و صفات و ملکات خود، کسی را از خود به