
عنوان بصری ج۱
جلد اول از مجموعۀ «عنوان بصری» حاصل مجالس حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه در «شرح حدیث عنوان بصری» میباشد که طی سالیانی متمادی برای رفقا و شاگردان سلوکی و پویندگان مکتبِ عرفان و توحید ایراد فرمودهاند، که همراه با ویرایش به زیور طبع آراسته شده است. تبیین ظرائف ژرفِ تربیتی و سلوکی با بیانی روان و شیوا، همراه با ذکر مصادیق، امثله و حکایات متنوّع از شاخصههای این کتاب شریف بوده که در نوع خود بینظیر میباشد. مجلد اول از این مجموعه در موضوع «ولایت و هدایت» و تبیینِ «حقیقت هدایت باطنی» و «کیفیت دستگیری اولیایالهی» و «چگونگی سیر سالک در صورت نبود استاد کامل» به ساحت علم و فضیلت تقدیم میگردد. اهم مطالب مندرج در این مجلد: • اهمیّت حدیث عنوان بصری در سلوک راه خدا • هدایت و دستگیری امام، ملکوتی است و خارج از زمان و مکان • ولایت یعنی احاطۀ عِلّی و واقعی بر همۀ مقدّرات و نفوس • سالک باید خود را با قضا و قدر الهی تطبیق دهد • در هیچ زمانی راه رسیدن به خدا مسدود نیست • آیا هدایت پروردگار منوط به ارتباط ظاهری با امام است؟ • یکیبودن هدایتگریِ امام در ظهور و غیبت • بیفایدهبودن قُرِب ظاهری با با ولیّ خدا، در صورت عدم اتصال باطنی • شرط سلوکْ خلوص و تسلیم است، نه حضور امام و ولیّ • سالک باید مثل کسی باشد که شب امتحانش را میگذراند • گاهی صلاحِ سالک، در عدمِ وصول به ولیّ خداست • بعضیها راه نرفته سالکاند! • شمّهای از اسرار توحیدی و عرفانی در روز عاشورا
عنوان بصری ج۱
22ضرورت و نیاز عصر و زمانه و هجوم شواغل و مشاغل گوناگون توفیق استمرار این تألیف را دچار وقفه نمود. و هرچند در اینباره با تذکّر اخوان و اصرار و اخطار آنان مواجه بودم معالأسف نتوانستم أُمنیّه و توقّع آنان را جامه عمل بپوشانم و پیوسته با تقدیم اعتذار از سستی و کاهلی در انجاز اوامر ایشان، وعده تحقق آن را به آینده موکول مینمودم؛ تا اینکه بعضی از دوستان با تذکّر «لا یترک المیسور بالمعسور»1، طرح طبع و نشر خود سخنرانیها را بدون شرح و بسط منظور در اسرار ملکوت با حذف زوائد درخواست نمودند و حقیر عذری را در ردّ ملتمس ایشان نیافتم.
بناءًعلیهذا جمعی از اخلاّء فضلاء پس از پیاده کردن سخنان از وسائل صوتی و تهذیب آن از حشو و زوائد و اصلاح عبارات و قرار دادن بعضی از مطالب متن در پاورقی به جهت سهولت در فهم، تا حدودی آن را از مرتبت و موقعیّت خطابه به صورت کتابت و تألیف درآوردند.
البته باید اذعان نمود که دقّت و ظرافتی را که مؤلّف در تدوین نوشتاری بهکار میبرد، قطعاً در چنین پدیدهای که در سیاق سخن و خطابه به انجام رسیده است نمیباشد، ولی نفس اینگونه تأدیه مطالب نیز خالی از لطف نمیباشد؛ زیرا طبیعتاً آن خشکی و جمود بر الفاظ و ترکیب که در تألیفات به چشم میخورد در این نوشتار کمتر خواهد بود.
از خداوند متعال توفیق روز افزون اخلاّء روحانی و فضلاء بزرگوار را در تبلیغ و ترویج آئین راستین لواداران شریعت غرّاء خواستارم.
بمنّه و کرمه
١٤ صفر ١٤٣٢ قم المقدّسه
سیّد محمّد محسن حسینی طهرانی
- عوالی اللآلی، ج ٤، ص ٥٨.
