Name: کتاب اسرار ملکوت ج3 - PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

اسرار ملکوت ج3

57

امام علیه السّلام فرمودند: «وای بر تو ای أبوحنیفه! این‌چنین نیست، معاذ الله!»
أبوحنیفه عرض کرد: خداوند امور تو را اصلاح نماید، اینان نسبت‌های بزرگ دربارۀ آن دو روا می‌دارند و پا را از حدّ خود فراتر می‌نهند.
حضرت فرمودند: «حال می‌گویی چه کنم؟» عرض کرد: نامه‌ای بنویسید.
امام فرمودند: «چه چیزی بنویسم؟» عرض کرد: به آنها دستور بده که دربارۀ خلفا کلام ناروا بر زبان نیاورند.
امام علیه السّلام فرمودند: «اگر بگویم، مرا اطاعت نمی‌نمایند.» عرض کرد: البته که اطاعت می‌کنند اگر تو نویسنده باشی و من رسانندۀ پیام.
امام صادق علیه السّلام فرمودند: «بلکه تو را جهل فراگرفته است و سخن به نادانی می‌زنی. بگو ببینم: بین من و کوفه چند فرسخ فاصله است؟»
عرض کرد: آن قدر دور است که در مقیاس نگنجد.
حضرت فرمودند: «حال بگو: بین من و تو چقدر فاصله است؟»
عرض کرد: چیزی نیست.
حضرت فرمودند: «تو داخل منزل من شدی و سه بار اذن نشستن خواستی و من جوابت را ندادم و اذن ندادم و تو بدون اذن و اجازۀ من نشستی، و با این عمل مخالفت مرا نمودی؛ حال چگونه توقّع داری که آنها از من اطاعت کنند در حالی‌که من در اینجا نشسته‌ام و آنها در کوفه بسر می‌برند؟»
أبوحنیفه سرش را به زیر انداخت و از منزل خارج شد، در حالی‌که می‌گفت: از تمام مردم داناتر است در حالی‌که نزد عالمی درس نخوانده و شاگردی ننموده.
در این هنگام ابوبکر حضرمی به امام علیه السّلام عرض می‌کند: فدایت گردم پاسخ دو سؤال اوّل را بفرمایید.
حضرت فرمودند: «ای ابوبکر، مقصود از آیۀ شریفه ﴿ٱلسَّيۡرَ سِيرُواْ فِيهَا لَيَالِيَ وَأَيَّامًا ءَامِنِينَ﴾،¹ حضور و همراهی با قائم ما اهل بیت است. و امّا منظور از آیۀ
1. سوره سبأ (٣٤) ذیل آیه ١٨.