
اسرار ملکوت ج3
جلد سوم از مجموعۀ «اسرار ملکوت» که شرحی نفیس ولی ناتمام از حدیث شریف عنوان بصری است از رشحاتِ قلم حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللهسرّه بوده است که پیرامون موضوع «مشابهتِ مخالفینِ انسان کامل با مخالفینِ اهلبیتعلیهمالسلام» و «وظیفۀ سالک راه خدا هنگام نبود ولیّ خدا» به رشتۀ تحریر درآمده است. اهمّ مطالب این مجلّد: • لزوم رجوع به عارف کامل برای جمیع افراد بشر • انانیّت و استکبار مانعِ اصلی در تبعیّت از عارف کامل • نگرشی تحلیلی بر مکتبِ ابوحنیفه • استکبار و عنادِ ابوحنیفه در مواجهه با مکتب اهلبیت علیهمالسلام • تفاوتهای بنیادین بین مرجعیت شیعه و اهلسنّت • مرجعیت حقیقی در شیعه یعنی آینۀ تمامنمای رسولخدا و ائمۀ معصومین • توجه به ظاهر افراد، علت گمراهی از مکتب اهلبیت • اشکالات وارد بر نهضتها و قیامهای علویان • اشکالات تفصیلی وارد بر قیام زیدبنعلیبنالحسین علیهماالسلام • تفاوتهای حکومت اولیای الهی با حکومتهای جائر • ضرورت اتصال باطنی به ملکوت، در شخصِ حاکم • اشکالات وارد بر اکتفاءکنندگان به تکالیف ظاهری • مصادیقی از ماتریالیسیم دینی و مادیگرائی مذهبی • وظیفۀ سالک راه خدا هنگام عدم دسترسی به عارفکامل • شرحی مفصلی از وظیفۀ سالک راه خدا، هنگام دسترسی به وصیّ ظاهر • شاخصهها و خصوصیات وصیّ ظاهر • لزوم احتیاط سالک راه خدا در برابر وصیّ ظاهر • اهمیت «رفیق طریق» در سیروسلوک • شرحی مختصر از فتنههای بعد از رحلت علامه طهرانی قدّسسرّه • اهمیت مسئله «تقلید» و لوازم آن • لزوم اهتمام شدید سالک به مطالعۀ کتب عرفای بالله • عشق به خدا باید همراه قدرت علمی و استقامت برهان باشد
اسرار ملکوت ج3
257سالک باید در صورت عدم دسترسی به فقیه ولیّ و عارف بالله و بأمر الله، به مرجعی مراجعه کند که حدّاقل در سیر و ممشای عرفای بالله باشد، و در این صورت است که قلب آن فقیه از آمادگی بیشتری جهت نزول بارقههای روشنگر شبهات و ابهامات برخوردار خواهد بود.
علاّمه طهرانی: «من پس از مرحوم آقا سیّد محمّد هادی میلانی افراد را برای تقلید به کسی ارجاع ندادم»
مرحوم والد ـ قدّس سرّه ـ میفرمودند:
من پس از مرحوم آقا سیّد عبدالهادی شیرازی ـ رحمة الله علیه ـ فقط به مرحوم آیة الله آقا سیّد محمّدهادی میلانی ـ رحمة الله علیه ـ ارجاع میدادم و ایشان را معرّفی میکردم، و پس از مرحوم میلانی دیگر به کسی ارجاع ندادم.
البته منظور ایشان از مراجع معروف و مشهور و در معرض فتوا و افتاء بوده است، و الاّ امثال مرحوم علاّمه طباطبایی که از مورد بحث خارج میباشند.
مرحوم والد از مرحوم آیة الله سیّد عبدالهادی شیرازی به خوبی یاد میفرمودند و ایشان را به نفسی پاک و قلبی به دور از هوا و نیّتی صادق میستودند و میفرمودند:
مرحوم آقا سیّد عبدالهادی بسیار در مقابل عرفای الهی خاضع و متواضع بود و همیشه به عظمت و رفعت از آنان یاد میکرد.
ایشان (مرحوم آقا سیّد عبدالهادی شیرازی) میگفتند:
«من هر وقت در شبها صفحهای از تفسیر سورۀ بقره مرحوم مسجد شاهی اصفهانی را مطالعه میکنم، حالتی به من دست میدهد که دیگر قادر بر خوابیدن تا به صبح نمیباشم.»
مرحوم آقا سیّد عبدالهادی شیرازی بیت خود را از افراد ناصالح و ناشایست پاک و معرّیٰ نموده بودند و اجازه نمیدادند کسی در امور ایشان مداخله کند و یا به نحوی مطلبی خلاف به گوش ایشان برساند و یا برای افراد کارسازی و کار راه اندازی کنند و یا ایشان را در کیفیّتی قرار دهند که در مسیر هوا و هوسهای خودشان حرکت کند؛ و حتّی به واسطه بعضی از
