اسرار ملکوت ج3

مدّت هفت سال در نجف از محضر علمای الهی: مرحوم آقا سیّد جمال‌‌الدّین‌ گلپایگانی و آقا شیخ عبّاس هاتف قوچانی و آیة الله انصاری همدانی استفاده بردند، و پس از مراجعت به طهران به مدّت یازده سال نیز پیوسته تحت تربیت عارف نامدار و موحّد فرید حضرت حاج سیّد هاشم حدّاد ـ قدّس سرّه ـ به تزکیه و تهذیب اشتغال داشتند؛ با تمام این اوصاف، در سفری که به کربلای معلّی داشتند و از محضر مرحوم حدّاد استفاده و استفاضه کردند، پس از مراجعت وقتی از احوال مرحوم حدّاد با یکی از دوستان و رفقای سابقشان سخن می‌گفتند، فرمودند:

من در این سفر مطلبی را از حضرت آقا (مرحوم حدّاد) دیدم که تا کنون برایم سابقه نداشته است، و وقتی کمی از بسیار از بسیار از بسیارِ آن را برای یکی از کارکشته‌های عرصه سلوک و معرفت و از سابقین وادی توحید و تجرّد بازگو کردم، تا یک هفته آن شخص مَنگ و گیج شده بود و نمی‌دانست چه کار می‌کند.¹

 یعنی مرحوم والد ـ قدّس سرّه ـ پس از گذشت بیست و پنج سال از سیر و سلوک و حرکت و صعود به مراتب معرفت هنوز به مقام و رتبۀ یک عارف کامل و ولیّ الهی آگاه نشده بودند؛ آنگاه چطور شما این‌گونه بی‌باکانه و سخاوت‌مندانه دربارۀ مسألۀ ولایت و ولیّ خدا سخن می‌رانید و اظهارات کارشناسانه می‌فرمایید؟

تألیف یادنامه و تاریخ عرفای الهی توسط غیر مطّلعین بر مبانی توحید، تشنگان را به بیراهه می‌کشاند

 مع الأسف الشّدید، امروزه افرادی که کمترین بهره‌ای از معرفت و اطّلاع از مبانی عرفان و توحید ندارند، با تألیف یادنامه‌ها و تاریخ عرفای الهی مطالبی سست و بی‌پایه و باطل در اختیار مردم و تشنگان این دسته از معارف و حقایق قرار می‌دهند و آنها را به بیراهه می‌کشانند. آخر چه ضرورتی پیش آمده است که این‌طور جسارت می‌ورزند و در حریم ناموس خدا و عصارۀ عالم خلق، که همان اولیای الهی هستند وارد می‌شوند؟ و اباطیل و خزعبلاتی به هم می‌بافند و با ذکر