اسرار ملکوت ج3

كَانَ سَعۡيُهُم مَّشۡكُورٗا* كُلّٗا نُّمِدُّ هَـٰٓؤُلَآءِ وَهَـٰٓؤُلَآءِ مِنۡ عَطَآءِ رَبِّكَ وَمَا كَانَ عَطَآءُ رَبِّكَ مَحۡظُورًا﴾.¹

 «کسی که دنیا را بخواهد و برای رسیدن به دنیا تلاش کند، ما خواست و تقاضای او را سریع و با شتاب فراهم می‌‌نماییم، البته اگر مشیّت و ارادۀ ما بر انجام و برآورده شدن آن تعلّق بگیرد. (انجام این خواست خارج از اراده و قدرت و مشیّت ما نیست؛ و این‌طور نیست که به طور گُتره هر کسی اراده و میلش به امری تعلّق گرفت، بر ما لازم و واجب باشد که آن را به سرانجام برسانیم.) آنگاه پس از عبور از دنیا و هجرت به عالم آخرت، جهنّم و آتش دوزخ را پاداش استکبار و سرکشی‌های او در این دنیا قرار خواهیم داد و او را از رحمت و لطف خویش مطرود و دور خواهیم ساخت. *

و کسی که تلاش و همّت خود را برای سرای آخرت و تحصیل رضای ما قرار دهد و کوشش و سعی خود را بر آن اساس بگمارد و به مبانی دین و معتقدات باور و ایمان داشته باشد، سعی و تلاش او بی‌پاسخ نخواهد ماند و مورد تقدیر و توجّه ما قرار خواهد گرفت. *

هر دوی اینها، چه افرادی که برای دنیا و پرستش آن قیام و اقدام می‌کنند و هم افرادی که دنیا را برای عبور به آخرت و رضای الهی مدّ نظر قرار می‌دهند، از عطاء و بخشش ما بهره‌مند می‌شوند و از ناحیه ما مورد امداد و مساعدت واقع می‌شوند؛ و کسی از عطاء و بخشش پروردگارت جلوگیری نخواهد نمود.»

اجر و پاداش صرفاً بر قصد و مقصود افراد تعلّق می‌گیرد

 این آیه تصریح دارد بر اینکه اجر و پاداشِ بر عمل، همان قصد و مقصودی است که شخص تلاش و همّت خود را مصروف آن خواهد نمود.

 بنابراین اجر و پاداش هجرت به سوی خدا و رسول او که همان خروج از عالم حیوانی و رفض جمیع تعلّقات و پشت پا زدن به همۀ کثرات و بیرون انداختن