اسرار ملکوت ج3

نفس مستنیر و منیر اوست، حجّیّت و سندیّت پیدا نموده است؛ نه به جهت اینکه او دارای معجزه است و دارای ولایت کلّیه و قدرت کلّیه. این مسائل و امور همه به شخص خود امام علیه السّلام بازگشت می‌نماید، و امّا آنچه به درد و کار ما می‌آید، همان حقّیّت و واقعیّت کلام معصوم است که ما را به پیروی و متابعت و انقیاد تامّ از امام علیه السّلام وامی‌دارد و هیچ فرد دیگری نمی‌تواند با او در این رتبه مشترک باشد.

 سالک باید دروغ را به خاطر دروغ بودن ترک کند، نه به خاطر اینکه رسول خدا و یا امام علیهما السّلام و یا استاد کامل و عارف واصل دستور داده است؛ و راست را به جهت راست بودنش باید رعایت کند. امانت را به جهت نفس و حقیقت خود امانت باید به صاحبش مستردّ نماید، نه به جهت اینکه در دین به ردّ امانت تأکید شده است، و همین‌طور... .

 به عبارت صریح‌تر و عیان‌تر، حتّی اگر روز جزاء و بهشت و جهنّمی نبود، باز سالک باید رعایت صدق را در همه جوانب بنماید و در سایر تکالیف نیز به حقیقت و حاقِّ آن تکلیف نظر داشته باشد، نه به جهت اجر و یا خوف از عقاب اخروی.

اخلاص در نیّت و همّت و عمل به مقتضای ادراک و فهم بشری یگانه واسطۀ سیر و سلوک الی الله

 و علی‌هذا می‌توان به ضرس قاطع اعلام داشت: تنها وسیله و واسطه‌ای که برای سیر و حرکت به سوی ذات پروردگار لازم و ضروری است، عبارت است از: «اخلاص در نیّت و همّت و عمل به مقتضای ادراک و فهم بشری»، حال چه سالک توفیق زیارت و تشرّف خدمت ولیّ خدا و عارف بالله را پیدا کند و یا این توفیق نصیب او نگردد؛ زیرا توفیق ملاقات با ولیّ خدا از عهدۀ او خارج می‌باشد، و اگر وصول به مرتبۀ شهود و سلطان معرفت منوط به زیارت و صحبت عارف واصل باشد، در حقّ این سالک ظلم روا شده است،﴿وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّـٰمٖ لِّلۡعَبِيدِ﴾.¹