
اسرار ملکوت ج3
جلد سوم از مجموعۀ «اسرار ملکوت» که شرحی نفیس ولی ناتمام از حدیث شریف عنوان بصری است از رشحاتِ قلم حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللهسرّه بوده است که پیرامون موضوع «مشابهتِ مخالفینِ انسان کامل با مخالفینِ اهلبیتعلیهمالسلام» و «وظیفۀ سالک راه خدا هنگام نبود ولیّ خدا» به رشتۀ تحریر درآمده است. اهمّ مطالب این مجلّد: • لزوم رجوع به عارف کامل برای جمیع افراد بشر • انانیّت و استکبار مانعِ اصلی در تبعیّت از عارف کامل • نگرشی تحلیلی بر مکتبِ ابوحنیفه • استکبار و عنادِ ابوحنیفه در مواجهه با مکتب اهلبیت علیهمالسلام • تفاوتهای بنیادین بین مرجعیت شیعه و اهلسنّت • مرجعیت حقیقی در شیعه یعنی آینۀ تمامنمای رسولخدا و ائمۀ معصومین • توجه به ظاهر افراد، علت گمراهی از مکتب اهلبیت • اشکالات وارد بر نهضتها و قیامهای علویان • اشکالات تفصیلی وارد بر قیام زیدبنعلیبنالحسین علیهماالسلام • تفاوتهای حکومت اولیای الهی با حکومتهای جائر • ضرورت اتصال باطنی به ملکوت، در شخصِ حاکم • اشکالات وارد بر اکتفاءکنندگان به تکالیف ظاهری • مصادیقی از ماتریالیسیم دینی و مادیگرائی مذهبی • وظیفۀ سالک راه خدا هنگام عدم دسترسی به عارفکامل • شرحی مفصلی از وظیفۀ سالک راه خدا، هنگام دسترسی به وصیّ ظاهر • شاخصهها و خصوصیات وصیّ ظاهر • لزوم احتیاط سالک راه خدا در برابر وصیّ ظاهر • اهمیت «رفیق طریق» در سیروسلوک • شرحی مختصر از فتنههای بعد از رحلت علامه طهرانی قدّسسرّه • اهمیت مسئله «تقلید» و لوازم آن • لزوم اهتمام شدید سالک به مطالعۀ کتب عرفای بالله • عشق به خدا باید همراه قدرت علمی و استقامت برهان باشد
اسرار ملکوت ج3
233اساس تطبیق دادن نفس و شکل دادن نفس با متن واقع باشد، تأثیرش تحوّل و تغییر نفس و آمادگی برای کسب نور و فیض پروردگار و رحمت او خواهد بود. انسان دروغگو به کلّی روزنههای قلب و ضمیرش بسته میشود و کیفیّت رخسار و چشمانش تغییر مییابد و حال و هوایش اهریمنی و شیطانی میگردد، گرچه به ظاهر در هیئت و زیّ اهل صلاح باشد و در مجالس و تکایا شرکت کند و خود به اقامه مجالس تبلیغ و ذکر بپردازد.
بنابراین اگر روزی فرا رسید که میزان اهتمام انسان در مواظبت بر صدق در مقابل یک طفل خردسال به اندازۀ اهتمام او بر مراعات صدق و اجتناب از دروغ در مقابل امام علیه السّلام باشد، تازه میتوان روزنه و بارقۀ امید به سیر و حرکت به سوی افق معرفت را در چنین فردی محتمل دانست.
روزی شخصی به حقیر مراجعه نمود و پس از شرح مطالبی درباره حالات و روحیّات خویش و اینکه مدّتهاست به دنبال فرد خبیر و کارآزمودهای در این راه میگردد، اظهار و التماس دستگیری و راهنمایی نمود و در این مطلب هرچه از جانب حقیر انکار و عدم قابلیّت ابراز شد، بر اصرار و تأکید او اضافه میگشت. آخر الأمر به او گفته شد: هر زمان که احساس کردی برای ادای دَین عجله و نگرانیت بیشتر است از گرفتن آن دَین، آنوقت میتوان روی تو حساب کرد؛ و الاّ وقت خود را بیجهت تلف نکن و ما را نیز گرفتار مساز و اوقات ما را اشغال منما.
بدین لحاظ اگر فردی در اطاعت از امام علیه السّلام بر جنبۀ امامت و علم و اشراف نظر بیندازد و به جهت آن هیمنه و سیطرۀ ولایی و ابّهت مقام تحت تأثیر قرار گیرد و از دستورات او پیروی کند، فایدۀ چندانی نصیب او نخواهد شد. اطاعت و انقیاد از امام علیه السّلام باید به خاطر حقّ بودن کلام او تحقّق پذیرد، نه به خاطر اینکه او دارای مقام والا و عرشی میباشد.
کلام امام علیه السّلام چون عین کلام پروردگار و مرتبۀ نازله از ارادۀ حقّ در
