اسرار ملکوت ج3

که این رفتار و کردار و گفتار پس از فوت و رحلت ایشان پیوسته خواهد بود و ما باید همیشه منّت‌پذیر لطف‌ها و ارادت افراد بوده باشیم.

 رحلت این بزرگوار همۀ این محاسبات را در هم ریخت. افراد در این مضمار بواطن خود را به نمایش گذاردند و نقاب از قلب و ضمیر منافقشان برافتاد و سیرت پنهان چون صورت کریه و مشوّه آنها، عیان گشت. احقاد بدر و حنین و کینه‌های در درون انباشته شده، سر باز کرد، و از آنجا که زمینه را خالی از پاسدار و پاسبانی چون مرحوم والد یافتند، با تمام توان به ابراز و اظهار مکر و حیله و نیرنگ و دغل بپرداختند و سایر افراد را تحت تأثیر انفاس شوم و نفس‌های مسموم خویش قرار دادند. دیگر از ابّهت و هیمنه و سیطرۀ آن عارف نامدار خبری نبود و عرصۀ سیمرغ جولانگاه بی‌خردان و فاسدین و مفسدین گردید. کسانی که در زمان حیات والد، هدیه و تحفه‌شان به مرحوم والد توسّط حقیر پس‌ فرستاده می‌شد، معرکه‌گیر و گردانندۀ این اوضاع بلبشو و آشفته شدند.

 کشتی دریازده‌ای که سکّان و بادبان آن به هدایت و ارشاد آن ولیّ الهی در تلاطم دریا و اقیانوس در حرکت و انسجام بود، با ورود طوفان‌های سهمگین و شکنندۀ امواج فتنه و اغوا چنان درهم شکست که هر تکّۀ آن در برخورد با تخته سنگ‌ها و امواج ویرانگر محو و نابود گشت و اثری از آن صلابت و استقامت و استواء مطلقاً باقی نماند.

فاصله گرفتن افراد از خط و ممشای مرحوم علاّمه طهرانی

 در مسائل اجتماعی و جهت‌گیری‌های حسّاس، دیگر از آن خطّ و ممشای مرحوم والد اثری باقی نماند و کار بدانجا رسید که طشت رسوایی از بام هفت فلک بر زمین افتاد! و گرچه با تمام این اوصاف این حقیر در موارد مختلف و زمان‌های مختلف با ارسال رساله و پیک، نقطه نظر‌های خویش را به سمع افراد می‌رساندم و از باب:.﴿وَمَا عَلَى ٱلرَّسُولِ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُ ٱلۡمُبِينُ﴾،¹ ابلاغ حقیقت امر و اتمام حجّت