اسرار ملکوت ج3

 بارها به شاگردان و ارادتمندانشان می‌فرمودند:

انسان باید صحبت بزرگان را مغتنم بشمارد، و از هر فردی که کلامی حکمت‌آمیز از او برخاست، گوش جان را نوازش دهد و روان خود را معطّر سازد.

 توصیه ایشان به تشرّف در محضر علاّمه طباطبایی برای بسیاری از افراد مکشوف است. ادراک محضر بزرگان از اهل علم و صلاح، از مبانی لاینفکّ سلوک عملی ایشان به حساب می‌آمد. و حتّی نسبت به وعّاظ و منبری‌هایی که برای مجالس مسجد خودشان دعوت می‌کردند، تأکید داشتند دوستانشان شرکت کنند و از مطالب آن واعظ بهره‌مند شوند؛ گرچه آن واعظ چندان با مبانی سلوک و عرفان انس و الفتی نداشته است و یا اینکه تا حدودی مشرب و مذاق خلاف را داشته است.

لزوم هوشیاری سالک در کسب علم و معرفت

 بلی همچنان که مذکور شد انسان باید در کسب علم و معرفت به دنبال طریقی باشد که برای او ضرر نداشته باشد، و چه بسا دیوسیرتان ظاهرنما و غولان رهزن دل و دین و قطّاع‌الطریق‌های بی‌خبر از خدا و رسول و ابو‌سفیان‌های سلمان‌نما و معاویه‌‌صفتان علی‌گونه بسیارند، که در کمین صید و به دام انداختن افراد ساده‌لوح و بی‌بصیرت نشسته‌اند و با ظاهری فریبنده و رفتاری متواضعانه و سیمایی خندان و متبسّم و سخنانی فتنه‌انگیز به قصد فریب و اغوای اینان همّت گمارده‌اند.

 بنابراین سالک راه خدا کاملاً باید به هوش باشد و بر گوش و چشم و قلب خویش حارث و نگهبان بگمارد و به هر سخنی گوش نسپارد و به هر ظاهر فریبنده‌ای چشم نیندازد و به هر رفتار و منشی دل و دین نسپارد؛ چنانچه از امام صادق علیه السّلام مروی است که فرموده‌اند:

آیه شریفه: ﴿فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ﴾؛¹ «انسان باید به مأکولات خویش نظر اندازد و با دقّت به آنان بنگرد.» مقصود: ”أی فَلیَنظُر إلی عِلمِهِ مِمَّن