اسرار ملکوت ج3

لزوم رجوع به عارف کامل برای جمیع افراد بشر

 با توجّه به مطالب مندرج در جلد دوّم شکّی باقی نمی‌ماند که مسألۀ رجوع به عارف کامل، برای جمیع افراد بشر از هر صنف و گروهی بدون استثناء یک مسألۀ حیاتی و محوری در سعادت و فلاح ابدی به شمار می‌رود. و اگر انسان به چنین فردی برخورد نماید باید جمیع اختیارات و تصرّفات و تفکّر خود را در تحت اختیار و اراده و تفکّر او درآورد، و همچون بندۀ زر خرید، در قبال اوامر و نواهی مولای خویش سر تسلیم و اطاعت فرود آورد؛ و بلکه بالاتر، همچون میّت بین دستان غسّال، اراده و اختیاری در خود مشاهده ننماید، و اراده در تصرّفات را فقط یک اراده، آن هم از ناحیۀ ولیّ کامل و استاد عارف بداند. و صد البته یک چنین فردی دارای خصوصیّاتی است که تقریباً به طور مبسوط در جلد دوّم گذشت.

 بنابراین تمام همّ و غم انسان باید وصول و ادراک یک چنین انسان کاملی باشد، و در این راستا از هیچ‌گونه تلاش و ملاحظه‌ای نباید فروگذار نماید، و دائماً دست توسّل و التجاء به درگاه قاضی‌الحاجات و ائمّۀ معصومین صلوات الله و سلامه علیهم برای نیل به چنین سعادت عظما و رمز رستگاری ابدی و فتح باب ملاقات با محرمان حریم إله دراز نماید، و از صمیم دل و سویدای ضمیر، طالب و خواهان آن گردد.

انانیّت و استکبار دلیل اصلی بر عدم تبعیّت از استاد طریق و سیر و سلوک

 و نیز این نکته کاملاً مبرهن گشت که ادّعای وصول به معارف الهیّه از طریق شهود و مشاهدۀ جمال کبریایی و انکشاف اسرار عالم وجود، بدون نیاز به استاد کامل و عارف واصل، توهّم و تخیّلی بیش نیست، و اکثراً از روی عناد و غرض و استکبار و استعلاء و انانیّت نسبت به لوازم تربیت و ارشاد و دستگیری می‌باشد. نفسِ افراد چون در مقام اطاعت و انقیاد نمی‌تواند خود را ملزم به رعایت موازین و قوانین تربیت و تزکیه کند، سر به سرکشی و تمرّد و انکار زده، یک‌باره منکر اصل سلوک و التزام به اطاعت از استاد طریق می‌شود، و تمام معارف قلبیّه و شهودیّه و حقایق عالم غیب را منکر می‌شود، و همه را توهّم و تخیّل و خرافات قلمداد می‌کند. و با چماق تکفیر و ریشخند و سُخره و استهزاء و مخالفت با مبانی شرع، و