اسرار ملکوت ج3

 همین‌طور برخی دیگر نقل می‌کردند، با بعضی از افراد که ملاقات داشته‌اند پس از خروج از منزل ایشان گفته بودند:

اگر وصایت و تصدّی مقام اولیای الهی همین است که ما مشاهده می‌کنیم پس بر عرفان و سیر و سلوک الی الله باید فاتحه خوانده شود!

گفتار و رفتار ولیّ خدا برخاسته از ملکات و صفات قدّوسی ذات اوست

 و این سخن بسیار بدیهی و روشن است؛ زیرا رفتار و گفتار یک ولیّ خدا برخاسته از ملکات و صفات قدّوسی ذات اوست و او هرگز نمی‌تواند و نخواهد توانست خلاف مقتضیات ذات و نفس مطهّر خود بروز و ظهوری داشته باشد، و گفتار و کردار او نشأت گرفته و منبعث از طهارت سرّ و صفای قلب و ضمیر اوست و هم اوست که تراوشات ذاتِ مصفّا و مطهّرش انسان را به سوی عالم قدس و طهارت می‌کشاند. او اهل ریا و ظاهرسازی و شکسته‌نفسی و کلک و مردم‌داری نیست، و نیازی به پایین آوردن صدای خود و سر را به زیر انداختن و تبسّم به لب داشتن ندارد، او محتاج به خضوع و اظهار انکسار دروغین نمی‌باشد، و از اینکه سخنان او در مخاطب تأثیر می‌گذارد یا نه باکی ندارد، و در صدد جلب و جذب مریدان نفهم و دست و پا بوسان کالأنعام نمی‌باشد. او حرّ و آزاد است. در سخن گفتن صدای خود را پایین نمی‌آورد و حالت تواضع فریب‌کارانه به خود نمی‌گیرد و گفتار خویش را با هزار مرتبه آزادی و آزادگی، شفّاف و بی‌پرده و روشن ابراز می‌کند. امروز سخنی نمی‌گوید و فردا آن را انکار نماید و امروز دستوری نمی‌دهد و فردا آن را لغو کند و یا با بعضی در خلوت مطلبی ندارد که عُرضۀ افشای آن را در جلوت نداشته باشد، چون مُچَش باز می‌شود و نیرنگش بر ملاء می‌گردد و خدعه و مکرش افشا می‌شود.

مرحوم حدّاد از جدا شدن هیچ یک از شاگردان هراسی به خود راه نمی‌داد

 مرحوم حدّاد را بنگرید که چگونه نسبت به نزدیک‌ترین و برگزیده‌ترین شاگرد سلوکی خویش، مرحوم علاّمۀ طهرانی، قضاوت می‌کند و از ارتباط خویش با او چگونه سخن می‌گوید و از اینکه بر فرض بعید بلکه محال روزی این شاگرد و محرم اسرار او پیوند رفاقت و شاگردی را بگسلد و از او جدا شود، ابداً و ابداً به اندازۀ