اسرار ملکوت ج3
جلد سوم از مجموعۀ «اسرار ملکوت» که شرحی نفیس ولی ناتمام از حدیث شریف عنوان بصری است از رشحاتِ قلم حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللهسرّه بوده است که پیرامون موضوع «مشابهتِ مخالفینِ انسان کامل با مخالفینِ اهلبیتعلیهمالسلام» و «وظیفۀ سالک راه خدا هنگام نبود ولیّ خدا» به رشتۀ تحریر درآمده است. اهمّ مطالب این مجلّد: • لزوم رجوع به عارف کامل برای جمیع افراد بشر • انانیّت و استکبار مانعِ اصلی در تبعیّت از عارف کامل • نگرشی تحلیلی بر مکتبِ ابوحنیفه • استکبار و عنادِ ابوحنیفه در مواجهه با مکتب اهلبیت علیهمالسلام • تفاوتهای بنیادین بین مرجعیت شیعه و اهلسنّت • مرجعیت حقیقی در شیعه یعنی آینۀ تمامنمای رسولخدا و ائمۀ معصومین • توجه به ظاهر افراد، علت گمراهی از مکتب اهلبیت • اشکالات وارد بر نهضتها و قیامهای علویان • اشکالات تفصیلی وارد بر قیام زیدبنعلیبنالحسین علیهماالسلام • تفاوتهای حکومت اولیای الهی با حکومتهای جائر • ضرورت اتصال باطنی به ملکوت، در شخصِ حاکم • اشکالات وارد بر اکتفاءکنندگان به تکالیف ظاهری • مصادیقی از ماتریالیسیم دینی و مادیگرائی مذهبی • وظیفۀ سالک راه خدا هنگام عدم دسترسی به عارفکامل • شرحی مفصلی از وظیفۀ سالک راه خدا، هنگام دسترسی به وصیّ ظاهر • شاخصهها و خصوصیات وصیّ ظاهر • لزوم احتیاط سالک راه خدا در برابر وصیّ ظاهر • اهمیت «رفیق طریق» در سیروسلوک • شرحی مختصر از فتنههای بعد از رحلت علامه طهرانی قدّسسرّه • اهمیت مسئله «تقلید» و لوازم آن • لزوم اهتمام شدید سالک به مطالعۀ کتب عرفای بالله • عشق به خدا باید همراه قدرت علمی و استقامت برهان باشد
مرتب سازی:
اسرار ملکوت ج3
142علی و سایر افراد. و همین مسأله موجب آن میشود که امثال عمرو بن عاص و معاویه1 پس از ضربت خوردن علی، بر آن حضرت گریه کنند و بر فقدان او تأسّف خورند. و هنوز که هنوز است پس از گذشت یک هزار و چهارصد سال، تمام اندیشمندان و سیاسیّون و زمامداران و حکما و عرفای الهی هر کدام به نوبه و رتبۀ خود انگشت حیرت به دندان گزند و در کار او حیران بمانند.
جاودانگی واقعۀ عاشوراء به سبب مدیریّت و تدبیر امام معصوم علیه السّلام
و همین قضیّه را ما در سایر ائمّه علیهم السّلام و موارد مختلفه مشاهده میکنیم؛ مثلاً در داستان حضرت سیّدالشّهداء علیه السّلام و سیراب کردن لشکریانِ حرّ بن یزید ریاحی،2 به خوبی مسأله ملموس و محسوس است. فلذا این بنده بارها در سخنرانیها و مقالات تذکّر دادهام که داستان کربلا را باید در تدبیر و اداره و انتظام یک امام معصوم به حساب آورد؛ و اگر هر فرد دیگری گرچه در رتبه و درجه تالی تلو امام علیه السّلام قرار گرفته باشد، باز نمیتوانست مانند امام معصوم مدیریّت و تدبیر نماید تا عاشوراء برای ابدیّت عاشوراء شود.
حرمت اتّصاف افراد غیر معصوم به عناوین امامت و ولایت
متأسّفانه امروزه با غفلت از این مبانی و چشمپوشی از حقایق راستین امامت و ولایت، صرفاً به لحاظ برخی از ظواهر و مظاهر چشمپرکن و احساسات برانگیز، عنوان امام به افراد عادی داده میشود و اشخاص عادی با اتّصاف به علی زمان و حسین زمان به جامعه معرّفی میگردند.
آری جایی که أبوحنیفۀ زندیق و معاند اهل بیت، افتخار عالم اسلام تلقّی گردد،3 دیگر چه استبعادی دارد که اطلاق حسین زمان و علی زمان به سایر افراد مجاز و مباح نباشد؟!
- تذکرة الخواص، ص ١١٣؛ المستطرف فی کل فن مستظرف، ص ١٥٠؛ مطالب السئول فی مناقب آل الرسول، ص ١٣٢؛ تاریخ مدینه دمشق، ج ٤٢، ص ٥٨٢.
- بحار الأنوار, ج ٤٤، ص ٣٧٦.
- اسلام و مقتضیات زمان، ص ١٠٤؛ مجموعه آثار شهید مطهری، ج ٢١، ص ٨١.