اسرار ملکوت ج3

ولی با هجوم و یورش اصحاب علی علیه السّلام زبونانه پا به فرار گذاشته، راه را به روی اصحاب حضرت باز گذاشتند. حال که شریعه به دست لشکر ولایت و امامت افتاده است، چرا از این فرصت برای رسیدن به هدف و مقصود استفاده نشود؟ بدون اینکه خونی ریخته شود و زخمی بر کسی وارد گردد و افراد در راه وصول به این هدف جان خود را از دست بدهند؟

 اگر ما در آنجا مدیریّت و مسئولیّت جبهه را بر عهده داشتیم چه می‌کردیم؟ آیا مقتضای شرع و حکم عقل و قضاوت عرف، ما را بر بستن شریعۀ فرات سوق نمی‌داد؟ پس این چه شرع و عقل و منطقی است که علی را به بازگذاردن شریعۀ فرات ترغیب و متمایل می‌سازد؟ مطلبْ بسیار حسّاس و مهمّ و قابل تأمّل است. و اگر تا کنون به سرّ و رمز و راز این مسأله می‌رسیدیم، کارمان به اینجا نمی‌رسید و دنیایی غیر از این برای خود و دیگران به وجود می‌آوردیم.

هدف أمیرالمؤمنین اطاعت از دستور پروردگار است نه پیروزی

 شریعت علی و منطق او شریعت حرّیت و آزادگی و رهایی از هر قید و بندی غیر از عبودیّت و انقیاد در برابر خداست. او به شکست و پیروزی فکر نمی‌کند، او به ایجاد و برقراری حکومت و نظام به هر کیفیّت و به هر ترفند و به هر طریق و به هر حیله و مکری نمی‌اندیشد؛ او به حرّیّت می‌اندیشد، او به اطاعت از دستور پروردگار می‌نگرد، و به انجام تکلیف خویش نظر دارد، نه به عاقبت و نتیجه کار.

 و این است فرق بین حکومت امام معصوم علیه السّلام و بین حکومت سایرین.

 أمیرالمؤمنین علیه السّلام هنگام باز نمودن راه فرات تنها به لشکر و اطرافیان خویش نمی‌نگریست، بلکه به لشکر شام و بلکه به تمامی ادوار تاریخ تا انقضای بشریّت فکر می‌نمود و به همۀ آنان درس و آموزش آزادگی و انقیاد در برابر حقّ را داد، گرچه موجب شکست ظاهری و دو روزۀ دنیای گذران گردید.

 و به همین جهت است که غیر از علی را نمی‌توان الگو و اسوه در مسیر زندگی قرار داد.