اسرار ملکوت ج3

در کار است، دیگر نوبت به غیر او نمی‌رسد، هرکه می‌خواهد باشد. و تمام مطلب همین‌جاست. تا وقتی که کلام امام معصوم علیه السّلام قابل استماع هست و حضور او برای انسان مقدور، دیگر به چه مجوّزی انسان می‌تواند سرخود دست به امور خطرآفرین و عظیم ـ همچون جهاد و جنگ با مخالفین ـ بزند و خود و افراد وابسته به خود را در معرض اضمحلال و نابودی درآورد؟

 مرحوم والد حضرت علاّمۀ طهرانی ـ قدّس الله سرّه ـ روزی به بنده فرمودند:

می‌گویند نادرشاه کشورگشای خوبی بود، ولی کشوردار خوبی نبود.

امر امام صادق علیه السّلام بر تقیّه و سکوت اصحاب

 أبی‌بصیر روایت می‌کند از امام صادق علیه السّلام که فرمودند:

اتَّقُوا اللهَ، و عَلَیکُم بِالطّاعَةِ لِأئِمَّتِکُم. قولُوا ما یَقولونَ، و اصْمُتُوا عَمّا صَمَتُوا، فَإنَّکُم فی سُلطانِ مَن قالَ اللهُ تَعالَی ﴿وَإِن كَانَ مَكۡرُهُمۡ لِتَزُولَ مِنۡهُ ٱلۡجِبَالُ﴾؛¹ یَعنی بِذَلِکَ وُلدَ العَبّاسِ، فَاتَّقُوا اللهَ فَإنَّکُم فی هُدنَةٍ، صَلُّوا فی عَشائِرِهِم و اشهَدُوا جَنائِزَهُم و أدُّوا الأمانَةَ إلَیهِم.²

«خدا را پیوسته مدّ نظر داشته باشید (از سرخود و سلیقۀ شخصی کاری انجام ندهید)، و بر شما است که فقط اطاعت از ائمّۀ زمان خود را بنمایید. هر آنچه آنها ابراز و اظهار کردند، شما نیز همان را بر زبان آورید، و آنچه را که کتمان و اخفاء کردند و دربارۀ آن سخنی بر زبان نیاوردند، شما نیز همان‌طور رفتار کنید؛ زیرا شما گرفتار سلطان و خلیفۀ جور و ظلم هستید. همان کسی که در کلام الهی ذکرش به میان آمده است: «اگر چه مکر آنان به حدّی است که کوه‌ها از آن حیله به لرزه درآیند»، مقصود از آیه همین بنی‌عبّاس می‌باشند.

پس، از خدا فقط اطاعت نمایید؛ زیرا شما در زمان سکوت و آرامش واقع شدید و نمی‌توانید سخن یا حرکتی که موجب حسّاسیّت و تحریک آنان