اسرار ملکوت ج3

مرحوم والد در حالی‌که هنوز لباس خود را تغییر نداده بودند، در ایوان منزل ایستادند و فرمودند:

آقا سیّد محمّد محسن، درویش، نفست گرم!

 و بعد ادامه دادند:

من هر روز سخنان تو را از نوار و ضبط‌صوت گوش می‌کنم. صحبت‌های تو بسیار خوب و به‌جا است، ولی یک ایراد و اشکال در سخنان تو می‌باشد و آن اینکه: مطالب و مسائلی که مطرح می‌کنی باید به صورت کلّی و کبروی باشد، و مطلبت را در همان قالب‌ها و جملات و کلمات کلّی به مخاطبین القا کن، و سخن را آن‌قدر پایین نیاور که مصداق کلام برای همه روشن و واضح شود و از ضمّ ضمائم و طرح قرائن و شواهد فرد مورد نظر آشکار و عیان گردد.

 من عرض کردم: آقاجان! آخر اگر این‌گونه صحبت نکنم و واضح مطلب را مطرح نکنم، حرف‌ها و سخن مرا به این‌طرف و آن‌طرف می‌زنند و توجیه و تأویل و تحریف می‌نمایند و خود را به این راه و به آن راه می‌اندازند و نتیجه‌ای از گفتار بنده حاصل نمی‌شود و سعی‌ام لغو و بیهوده خواهد ماند.

 ایشان فرمودند:

آقا سیّد محمّد محسن! تو حرف و سخن خود را به نحو کلّی مطرح کن، و کاری به اینکه مخاطب به چه منظور و مقصودی حمل خواهد کرد نداشته باش و بدان: آن کس که باید بفهمد و می‌خواهد بفهمد، هرچند سخن را به نحو کلّی بیان کرده‌ای مقصودت را خواهد فهمید و استفاده لازم را خواهد برد؛ و اگر نخواهد بفهمد، اگر هزار بار صراحتاً مصداق و شخص آن کلام را ابراز کنی، باز آن را حمل به منویّات خود خواهد نمود و کاری به کار تو نخواهد داشت.

تذکّر مرحوم علاّمه: «این جماعت تو را برای روشنایی و گرمی محفل خود می‌خواهند»

آقا سیّد محمّدمحسن! برو به کار خودت برس و خودت را داشته باش. این جماعت را که مشاهده می‌کنی تو را برای روشنایی و گرمای محفل و مجلس خودشان می‌خواهند و تو را به محافلشان برای این منظور می‌برند و